logeerpartijen
Vrienden van ons zijn hier een weekje op bezoek geweest, samen hadden we een fijne gezellige week en zij zagen nu met eigen ogen hoe we hier nu dan eigenlijk wonen. Voor haar was het de 1e keer Oostenrijk, dus helemaal een ervaring. Ik weet zelf nog hoe ik de eerste keer ooit verwonderd naar die Majestueuze bergen zat te kijken. Momenteel hebben we bezoek van mijn ouders, zij sluiten voor dit jaar de logeerpartijen van familie en vrienden af. Heerlijk om weer even wat quality time samen te hebben en ook blij natuurlijk dat de lange rit voor hen dit jaar toch weer gelukt is. Mijn moeder had een grote wens, die dit keer vervuld is, maar daarover in een volgend blog meer…
Onverwachts waren we laatst een paar daagjes samen vrij, tijd om even ”Toerist in eigen land te spelen”. Wat gaan we doen? Niet te ver weg, maar toch even een hele andere omgeving. De keuze valt op de Steiermark . Hier hebben we ooit wel eens doorheen gereden, maar nu willen we er echt wat leuke wandelingen gaan maken
De dagen gaan al weer wat korter worden en heel langzaam aan zien we de bladeren van de bomen hun frisse kleur verliezen. Nog even en de bladeren zullen weer gaan kleuren in rood, oranje en bruin en dan breekt er weer een nieuwe periode aan. Ook voor mij, want na bijna 1,5 jaar allerlei jobs hier gehad te hebben, begin ik binnenkort weer in de zorg.
Last Minute boek ik voor ons beidjes een ”Pension mit Frühstück” in de omgeving van het Dachsteinmassief. Het mooie was dat de Schladming Dachstein Sommercard hierbij inbegrepen was en we dus heel veel bergbahnen en uitjes gratis konden gebruiken. Ideaal! Ik had heel graag de Dachstein gletscher ook willen bezoeken, vooral vanwege de Hangbrug, die daar boven is. Maar tegenwoordig moet je deze tocht naar boven met de gondel dus van te voren boeken zowel voor de heenweg als terugweg. Tja en alles bleek dus al vol te zitten. Gelijk de tip van de week van mij: Gaan jullie hier ooit eens vakantie vieren en willen jullie met de Gletscherbahn omhoog, wees er dan op tijd bij met een Fixplatz reservierug!
Op de dag van aankomst is de Sommercard vanaf 13:00 geldig. Nadat we onze gastvrije gastdame Sandra hebben ontmoet en onze koffer in de kamer hebben achtergelaten gaan we op pad. Ik had gelezen over de Wörschachklamm en dat je daar mooi kon wandelen, precies goed voor een paar uurtjes wandelplezier dus.
Wörschachklamm
Op ons gemak rijden we de kant van de Wörschachklamm op. Onderweg bezoeken we nog een markante oude lindeboom in Öblarn op de Sonnberg. Ik verzamel graag ”oude en markante” bomen voor mijn Boomnatuur instagram. Als ik weet dat er dus zo een mooie oude kolos in de buurt is gaan we die altijd even opzoeken. De wandeling er heen was nog niet zo makkelijk, de koeien hadden het hele pad aardig vertrapt en het zat dus vol enorme kuilen waarover weer nieuw gras was gaan groeien. Op één moment stap ik op een pol gras en zak dus in zo een kuil waardoor ik val en bijna van de berg afrol. Vlak voor het prikkeldraad kom ik tot stilstand, het was nog een hele toer om daar weer weg te komen. Het zal een komisch gezicht zijn geweest. Wat je niet voor een mooie bomenfoto over moet hebben……

Wörschach ist een dorp met 1187 bewoners in het Steierische Ennstal. De toeristische trekpleisters zijn hier de Burg Wolkenstein en de Wörschachklamm, die je beide in een rondwandeling kunt combineren.
We parkeren de auto in het dorp, de parking van de klamm staat bomvol, ja ja het is nog net hoogseizoen merken we. We kunnen bij de klamm direct doorwandelen nadat onze sommercard is gescand en hebben echt wel even zin om een een paar uurtjes lekker aan de wandel zijn. Het is erg warm en fijn om de koelte van het water en de schaduw van de klamm muren te voelen. Bij het klimmen over de trappen en bruggetjes krijgen we het wel weer heel warm, maar we genieten volop. Toch altijd weer een schouwspel zo een klamm. Het kolkende water heeft hier in vele honderden jaren een hele weg gebaand, die wij nu in alle rust van boven af kunnen bekijken. Ik kan me er geen voorstelling van maken dat de houtwerkers er vroeger met complete boomstammen zich er een weg doorheen baanden. Wat zal het een zwaar werk zijn geweest als een stam weer eens bleef haken achter een rots!

Als we de klamm uit komen hebben we de keuze welke weg we volgen. Via de oude burcht terug naar het beginpunt, of richting de Spechtensee? We zien de meeste mensen de korte route maken, vanuit de klamm richting de oude Burcht en dan weer naar de auto. Wij besluiten dus voor de richting van de Spechtensee te gaan.

Onderweg genieten van we van mooie vlinders die we wonderwel mooi kunnen fotograferen en filmen. Via de Junggesellensteig gaan we geleidelijk omhoog. we steken kleine houten bruggetjes over, doorkruizen stukken bos en komen dan uiteindelijk uit op een gewoon pad. Enerzijds ook wel even lekker, nu hoeven we niet zo op het pad te letten. De wandeling verliep over ”stock und stein” zoals ze hier zeggen, dus dit is iets meer ontspannen lopen.

We lopen nu weer in de volle zon, en het zweet druppelt ons in straaltjes naar beneden. ”Waar blijft die Spechtensee toch? ”vragen we ons af. Dit is toch wel iets verder dan we dachten. Bij een kapelletje aan het pad houden we halt, hier staat een bankje en we hebben echt even behoefte om van de benen af te zijn en wat te eten en drinken. We overleggen wat te doen, door of terug? Maar het voelt toch niet goed om terug te gaan zonder ons einddoel, dus we besluiten nog even door te bikkelen onder de brandende zon.
En dan eindelijk zien we een bordje met Spechtenseehutte erop, we moeten dus in de buurt zijn. Als we voorbij de hut afdalen zien we het kleine Natuurjuweeltje in zicht komen. Totaal anders als wij het kennen van de omgeving waar wij wonen, het blijkt een echte ”Moorsee” te zijn en het water oogt dus bijna zwart.

We zien dat er ook wel gezwommen wordt, er is een vlonder met 2 trapjes om in het water te komen. Dichterbij zien we dat het water echt wel helder is en bovendien diep, maar zo zwart kleurt door de venige bodem. Libellen vliegen af en aan rond het water en de zon begint al iets te zakken waardoor er over het water een gouden schittering komt te liggen. We gaan op een bankje even genieten van de rust die hier heerst en we turen over het water.
Een groot deel is afgezet rond het meer en dus niet te belopen om de kwetsbare planten niet te beschadigen. Hier groeit vast ook zonnedauw zeg ik, gezien de bodem en het vocht. En ja hoor, na even spieden over de bodem ontdekken we het tere vleesetende plantje in grote getale. Verwonderd kijken we ook naar de witte Gentianen ( Schwalbenwurz enzian) wat een zeldzaam mooie plant.
Dan maken we ons op de terugweg. Het is nog een hele tocht terug immers. Dan bedenken we ons ineens: is de klamm nog wel open? Of moeten we anders de hele ronde naar de Burcht nog lopen, of de andere kant om? Dan wordt het wel een hele lange wandeling en het is inmiddels al avond. Gelukkig is het hemels mooi weer , geen dreiging van onweer of regen, dus we besluiten maar gewoon te zien hoe het komt en te genieten van de rust en de natuur. Ineens schieten er 2 prachtige reeën voor ons aan over het pad, verwonderd kijken we de beestjes na. Ja het is vroege avond en we lijken wel alleen op de wereld inmiddels, dan kunnen zulke mooie ontmoetingen wel eens voorvallen…..
De klamm blijkt gelukkig niet afgesloten en we besluiten dus deze route terug te nemen, dat scheelt heel wat kilometers lopen. We hebben nu de hele klamm voor ons alleen en kijken ons de ogen weer uit. Toch ben ik wel blij dat we aan het begin van de klamm , bij de kassa dus, ook geen gesloten hek vinden en we vrij kunnen doorlopen. Nu het laatste stukje naar de auto nog en dan kunnen we fijn de bergschoenen vervangen voor de slippers.
Bij de auto aangekomen begint het al iets te schemeren, ja het is echt merkbaar dat we later in de zomer zitten. Trek hebben we inmiddels ook van deze, iets langer dan geplande, maar oh zo mooie tocht. We besluiten deze avond voor de makkelijke maaltijd bij de grote M te gaan.
De dagen in de Steiermark zijn verder gevuld met veel wandelingen bij stralend mooi weer. Een andere keer zal ik daar nog eens iets van uitschrijven. Voor nu eerst: Pfiat di en tot ziens maar weer, veel liefs van de Auswanders. We kijken uit naar een leuke reactie van jullie.
Samenvatting:
parkeren: parkeerplaats Wörschachklamm of in het dorp, gratis. met het OV : Bushaltestelle Wörschach Ort / Linie 940
klamm: gratis met de Dachstein Sommercard en anders 6 euro voor een volwassene, 3,50 voor een kind.
wandelroutes: Klamm en Spechtensee 13 km / klamm , zwavelbron en Burg Wolkenstein 7 km
afwisselende tour, familievriendelijk. Geen buggy en je moet goed ter been zijn. Goed schoeisel is aan te raden.
ps: Een link naar ons YouTube kanaal met een leuke samenvatting van deze wandeling vinden jullie hier.

Plaats een reactie