No Stress on Cres

Lange tijd niet een verhaal getikt, maar we zijn er nog steeds hoor lieve volgers! Allereerst hebben mijn schoonouders hier bij ons vakantie gehouden en met eigen ogen mogen zien waar we nu dan wonen. Samen, ondanks werk en school, toch nog wat mooie dingen kunnen doen. Verder ben ik gestart met nieuw werk, met dito scholing, dus best druk gehad daarna. Gelukkig viel er nog een weekje vakantie ”los te peuteren” zodat we als gezin toch nog even samen vrij hebben , want ook voor dochter Auswander staat er best een drukke zomer te wachten daar ze immer straks bij het wildpark Ferleiten aan het werk gaat.

We hebben een heerlijke week op Cres doorgebracht. Lekker weer, mooie natuur met veel bloemen en vlinders en heerlijke baaitjes om even in het kristalheldere zeewater te zwemmen. Voor ons dus een weekje ”no stress on Cres”, zoals de slogan van het eiland luid.

Cres

Cres is een Adriatisch eiland in Kroatië, gelegen in het noordelijke deel van de Kvarner Golf,  het eiland kan worden bereikt met de veerboot vanaf het eiland Krk of vanaf het Schiereiland Istrië. Cres heeft iets meer dan 3000 vaste inwoners en is dus dun bevolkt. Het noorden van het eiland Tramuntana genaamd, is een dichtbegroeid oud en beschermd bos met veel Eiken en Kastanjebomen. Hier maakten we een geweldige mooie tocht, maar daarover later meer.

Verder heeft Cres een rijke geschiedenis. Zo was het eiland in de handen van de Romeinen, het Venetiaanse rijk, Oostenrijk-Hongarije en Joegoslavië. De natuur is er zeer ruig maar mooi, vol bloemen en kruiden en dus vele vlinders en insecten. Er zijn ongeveer 80 broedpaartjes van de zeldzame Vale gier die je vaak eens boven je ziet rondvliegen en heb je er de beroemde olijfolie van Cres!

De kust van Cres is bezaaid met talloze baaien en stranden die uitnodigen om te verkennen en een heerlijke duik te nemen in het kristalheldere water. Zorg wel voor waterschoentjes want het zijn geen zandstranden! De kliffen zijn indrukwekkend en op sommige plaatsen schieten ze recht omhoog uit de oceaan de lucht in.

De blauwe grot

Het is bijna buitenaards te noemen, de binnenkant van de donkere grot licht door de weerspiegeling van de zon in het zeewater magisch mooi blauw op. Het strand waar je deze natuurlijke grot vind is via een mooi maar best pittig pad te bereiken , maar velen bereiken dit kleine baaitje met de boot. Wij gingen ook op pad naar dit moeilijk te bereiken baaitje. Wandelen jullie mee?

We begeven ons in de richting van Lubenice, een 4000 jaar oud dorpje, gelegen op een iets meer dan 300 meter hoge klif boven de zee. De route er naar toe is best spannend te noemen, een smal weggetje aan weerzijden afgebakend met de hier bekende stenen muurtjes, mooie stijgingen en slechts heel af en toe een uitwijkplekje. We hebben geluk dat we exact op de gunstige plekjes juist een tegenligger tegenkomen en zonder achter uit te hoeven rijden dus Lubenice bereiken.

Voor het dorpje vinden we een grote parkeerplaats en trekken we, ondanks de warmte, wandelschoenen aan. Het pad is vergelijkbaar met een bergpad in de alpen, vol stenen, boomwortels en oneffenheden, dus loop hier niet op je slippers naar beneden. Het is even zoeken naar de start van het pad, er staat precies een grote auto voor geparkeerd, maar dan gaan we uiteindelijk dus op weg.

Een heerlijk kruidige geur omgeeft ons, met als hoofdnoot de Kerrieplant. Die laatste is ook nog eens een enorme vlinderlokker, dus onze camera klikt er vrolijk op los. We zien vele Hagedisjes onderweg en ontdekken zelfs een hele grote smaragdhagedis, die jammer genoeg net wegdook voor we de camera startklaar hadden.

Op één derde van de route kom je de afslag naar het sv. Ivan strand tegen, dit strand is volgens het Duitse tijdschrift Bild één van de 15 mooiste stranden ter wereld. Hierna wordt de route pittiger en komen we veel los gesteente tegen . ”pfffff” denk ik, straks moeten we dit ook allemaal weer omhoog……

Maar dan wordt de zilte zeelucht duidelijker en horen we het geruis van de zee, we komen in de buurt dus. En zodra we onder de laatste boomtakken heen zijn ontvouwd zich een prachtig panorama. En wat zijn we blij er te zijn, warm van de wandeling willen we graag een beetje verkoeling in het water zoeken.

De golven zijn voor Kroatische begrippen redelijk hoog, iets wat we van vorige keren in dit mooie land eigenlijk amper kennen. Ik zie mezelf dus nog niet zomaar even naar de grot toe zwemmen, want die is niet lopends te bereiken en ben wat licht claustrofobisch dus ik geniet meer van die ongelooflijk mooie baai met zijn geweldige uitzicht. Dochter Auswander wil het echter graag zien, dus ik vraag een jong echtpaartje dat ook heen zwemt of ze mee mag zwemmen met hen. Zij zijn hier vaker geweest en weten de weg en zijn goed voorbereid.

De ”voorgrot” is echt in en in donker en je ogen moeten echt wennen aan de duisternis, om je niet te stoten aan rotsen of zee egels heeft hij zijn mobiel (met zaklampfunctie) in een waterdicht zakje om zijn nek hangen. Dus bij deze dus gelijk een tip voor jullie!

Een ingang is echt voor duikers, een zeer smalle gang die je onder water moet zwemmen, de andere ingang die zij nemen is half lopend/zwemmend te nemen. Dankzij dit lieve stel krijgen we prachtige foto’s van de binnenkant van de grot te zien en heeft onze dochter ook deze mooie ervaring mogen beleven.

Nadat dochterlief terug is op het strand genieten we nog even van wat eten en ploeteren we wat in het heerlijke water rond en dan wordt het toch tijd om de terugreis te aanvaarden. We moeten de ruim 300 meter immers nu steil omhoog lopen!

We nemen er wel ruim de tijd voor , we willen ook nu weer van de bloemen, kruiden, vlinders en insecten genieten. Maar als je vlot doorloopt zou je in een uur boven kunnen zijn. Lubenice , met haar mooie ligging op de rots komt gelukkig langzaam aan weer in zicht. De zon is inmiddels ook in een wolkennest verdwenen dus het is iets makkelijker omhoog lopen met iets gedemptere temperaturen.

We raden de wandeling niet aan bij te hoge temperaturen, want dan is het daar echt verzengend heet en neem zeker voldoende drink water mee en wat te eten, er is daar op het strand niks te verkrijgen. Maar mooi was het wel en zeker voor degene die de Blauwe Grot er bij doen is het helemaal een bijzondere ervaring. Als we bij de auto aankomen, geeft een ”zonneharp” een prachtig schouwspel over de zee weer. Een mooi einde van een mooie wandeldag.

Samenvatting:

-Blauwe Grot/ Plava Grota start in Lubenice

-gratis parkeerplaats voor de ingang van het dorpje

-350 hoogtemeters

-heen en terug 5 km

-zorg voor voldoende water en eten voor onderweg

-geen gemakkelijke wandeling, zorg voor goed schoeisel

Een filmpje van deze mooie wandeling vinden jullie op ons YouTube kanaal, en voor wie zich nog niet hierop heeft geabonneerd, doe het gelijk even 😉

Wij zeggen weer Pfiat di en tot ziens en de volgende keer schrijf ik weer een andere leuke wandeling van onze vakantie uit.