Verken de Schoonheid van de Steinalm in de Lente

De lente is in aantocht. De sneeuw snelt weg als het spreekwoordelijke ”sneeuw voor de zon”, de 1e vlinders vliegen al weer rond en de 1e bloemetjes komen boven. Wat een heerlijk moment!

Het is dat de sneeuwkanonnen in de nacht nog goed sneeuw kunnen maken omdat het iedere nacht nog steeds even onder het vriespunt is, anders was er van de pistes niks meer over. Ook die mooi Langlaufloipe achter ons huis is al lang verdwenen. Maar eigenlijk zijn we wel blij, we hebben genoten van onze schnee hikes en hebben van het rodelen, elk op onze eigen slee. Maar we kijken nu echt uit naar het nieuwe seizoen vol mooie wandelingen en nieuwe ontdekkingen in het hooggebergte.

Langzamerhand kunnen we dus iets meer aan de wandel. Zeker aan de zonkant van de berg is het gewoon al Lente. We besloten weer eens naar de Steinalm te gaan , hoog boven Saalfelden am Steinernen meer. Die berg ligt pal in de zon, die wandeling moest te doen zijn! Ik wilde er alleen eens een andere variant van maken, dat houd het spannend en interessant immers. Als je even terug scrolt in dit blog vindt je eerder wandelingen in dit gebied, of je klikt de onderstaande linken aan.

https://familieauswander.org/2024/03/20/via-de-einsiedelei-naar-de-steinalm/

https://familieauswander.org/2023/10/20/wandeling-naar-de-einsiedelei-palfen/: Verken de Schoonheid van de Steinalm in de Lente

Onder een strakblauwe hemel rijden we richting Bachwinkl, een dorpsdeel van Saalfelden am Steinernen meer. De parkeerplaats is ruim en nu nog gratis te gebruiken, vanaf 1 mei t/m 31 oktober moet je betalen. ( 5 euro voor een dagkaart) De schoenen gaan aan en de wandelrugzak op, goed geluimd gaan we op pad. Onze 1e langere wandeling van dit seizoen!

Het 1e deel lopen we aan de schaduwkant van de berg, en moeten we dus ook af en toe nog een deel over de sneeuw lopen. Het is dan wel oppassen geblazen want soms is het glibberig, doordat er een klein laagje smeltwater over het hard bevroren sneeuw heen loopt. We moeten ons dan een beetje een weg banen langs de randen van het pad, maar komen dit deel van de route veilig door.

Als we op het open deel komen en uit de schaduw van de berg zijn wordt het echt warm, de jasjes gaan uit en ”meneer Auswander” rolt de broekspijpen al op tot een korte broek. Na een korte stop op een boomstam om even ons vocht aan te vullen lopen we door naar de Steinalm. Er komt steeds meer Winterheide tevoorschijn, de bergflank kleurt er roze van. wat een prachtig gezicht!

En dan zien we een Kleine vos vliegen, en na die 1e nog één en nog één, ze komen massaal op die heerlijke bloemetjes van de winterheide af, op een gegeven moment telden we er 12 stuks. en als de vlinders vliegen is het voor ons echt lente. Ook zien we een Citroenvlinder. Deze vlinders zijn overwinteraars en worden dus wakker zodra de zon warm genoeg is voor hen.

In de zomer is het altijd druk bij de Steinalm. Logisch, de alm is redelijk goed bereikbaar als je een beetje goed ter been bent en staat werkelijk op een schitterend plateau vol winterheide. Deze idyllische Almhütte werd gebouwd in het jaar 1869 en ligt op 1.268 meter hoogte. Over een aantal weken, zo rond begin mei zal de hut weer open gaan en vele wandelaars ontvangen voor een hapje of drankje. Wij hebben onze eigen ”Jause” bij ons en nemen plaats op een bankje tegen de schuur aan. We genieten van het lekkers uit onze rugzak en van het fenomenale uitzicht.

Dan besluiten we rustig af te dalen aan deze kant van de berg, zodat we er een mooie ronde van maken. We nemen de binnendoor route over de Fuschssteig, een alpinesteig die alleen voor Trittsichere wandelaars is. Voor alle anderen of mensen met kleine kinderen raden we de route via Kuhloch aan, dat gaat over een normaal pad en heeft geen moeilijkheidsgraad.

Hier in de felle zon zien we onze 1e Leverbloemetjes verschijnen. Deze plantensoort behoort tot de boterbloemfamilie. De aantrekkelijke en opvallende vroege bloeier, de blauwe bloem, soms wit, begint te ontkiemen zodra ook de krokussen en sneeuwklokjes uit de winterse grond komen.

Beneden aangekomen gaan we richting de Einsiedelei Palfen, een 1 persoons klooster, op 1006 meter hoogte. Deze hermitage is bewoond van april tot november. Het afgelegen gebouw is niet aangesloten op het elektriciteits- of waternet. Vanaf de Einsiedelei heb je een prachtig uitzicht over Saalfelden en in de verte de Kitzsteinhorn en de Hohe Tauern. We genieten hier nog even van en maken ons dan op voor het allerlaatste deel terug naar de parkeerplaats Bachwinkel.

Afdalen door het bos komen we na een totaal van 8,5 km wandelplezier aan bij onze auto. Rozig van de zon en de buitenlucht verruilen we onze bergschoenen voor de gympen en beginnen aan de terugreis. Het was een schitterende wandel dag geweest. Op zulke dagen weten we waarom we hier ook al weer wonen!

Even een update: Met mama gaat het naar omstandigheden redelijk goed, volgens de artsen van het UMCG had ze een ”engeltje op de schouder”. We zijn als haar familie dan ook heel blij dat het zo is afgelopen en hopen dat het de komende maanden zich misschien nog wel iets verbeterd. We kijken er dan ook enorm naar uit om haar en ook de rest van de familie zoals onze oudste dochter en schoonzoon volgende maand weer in de armen te mogen sluiten…..

Een korte samenvatting van deze wandeling vinden jullie op ons YouTube kanaal. Een duimpje of reactie waarderen we ten zeerste.

Tot een volgende keer

Pfiat di en een lieve groet van de Ausswanders.