Pap en mam zijn weer veilig thuis gekomen in Nederland, alle 5 hebben we kunnen genieten van een fijne, en bovendien heerlijke warme, week samen. Ook een grote wens van mam was in vervulling gegaan, ze wilde dolgraag eens over een lange hangbrug lopen. Maar daar voor de meeste hangbruggen nogal een flinke wandeling met dito stijging vooraf ging was dat nog niet zo makkelijk te verwezenlijken. Maar de hangbrug van de Stubnerkogel was een goede mogelijkheid om te bewandelen voor haar. Terwijl mijn vader met lichtelijk afgrijzen vanaf de kant veilig toekeek, genoot mam van dit letterlijk en figuurlijk hoogtepunt van haar vakantie. Verder bezochten we o.a: de Königliche Kurgarten in Bad Reichenhall en de Almabtrieb van de koeien die de hele zomer op de Piffalm aan de Großglockner Hochalpenstraße staan. Hierbij hadden zowel wij als de koeien een enorm geluk, want slechts een paar dagen later zou het weer markant omslaan!
Dochter Auswander haar vakantiewerk bij Wildpark Ferleiten zit erop wat ze met ontzettend veel plezier heeft gedaan en ook haar 1e schoolweek is inmiddels een feit. Mijn 1e 2 weken zitten er ook op in de pflege, maar daarover een andere keer meer. Eerst een andere bijzondere Weerbelevenis……
Vrijwel de hele week dat mijn ouders er waren was het om en nabij de 30 graden, alleen de dag van ons Stubnerkogel bezoek was het wat bewolkter en iets frisser. Maar we hoorden al op de berichten dat er een unieke weersituatie voor de tijd van het jaar zou gaan ontstaan, waar we ons op dat moment nog geen voorstelling van konden maken. Een lagedrukgebied boven Genua zou de komende dagen richting de Alpen trekken met zachte en vochtige lucht. Tegelijkertijd zou echter zeer koude lucht vanuit het noorden worden aangezogen. Deze weersituatie in combinatie met een stuwing boven de Alpen, zou gaan zorgen voor een lange tijd met veel neerslag. De Nordstau zou dan uiteindelijk tot flinke Sneeuwhoeveelheden gaan zorgen, met sneeuw tot een 1000 meter hoogte!
Fantastisch natuurlijk al die sneeuw, maar dit gaat voor Oostenrijk ook gepaard met de nodige wateroverlast. In de dalen zou het zomaar eens een flinke chaos kunnen worden. Gelukkig zitten wij hier gunstig en hadden, afgezien van de enorme temperatuurdaling en veel regen met wat natte sneeuw op onze hoogte er verder geen last van. Maar de delen die meer richting Wenen liggen en onze buurlanden als Tjechië en Polen kregen er flink van langs. Iedere dag zien we op het ORF journaal heftige beelden voorbij komen. Ook komen er vele lieve bezorgde Appjes onze richting op of wij het wel goed maken. Waarvoor onze dank!
Vlak voor pap en mam aankwamen maakten wij drietjes nog een geweldige mooi grensoverschrijdende Hike naar het Klausbachtal in het mooie Berchtesgadenerland. Op tijd rijden we richting Weißbach bei Lofer en volgen daar het bordje Hirschbichl. Een spannend weggetje met vele bochten en stijgingen brengt ons bij de parkeerplaatsen. De schoenen gaan aan, de rugzak op en goedgemutst gaan we op pad. Het is al goed warm, ondanks dat het nog vroeg is en we zijn dus blij dat we hier nog deels onder de bomen lopen. We gaan eerst de klim maken naar de Kammerlingalm met dito berghut waar je ook goed kunt eten schijnt het.
Als we eenmaal onder de bomen vandaan komen ontvouwt zich een werkelijk betoverend landschap. De markante bergtoppen steken tegen de strakblauwe lucht af, wat een prachtig plaatje. Hooibeestjes en Bleke Blauwtjes fladderen heerlijk rond ons heen en het wordt nog mooier als we in de verte vanaf de berghut het geluid van alpenhoorns horen klinken. Deze combinatie is werkelijk geweldig. Het terras zit goed vol bij de hut, logisch er is live muziek en het weer en het uitzicht is ook werkelijk adembenemend. Maar wij lopen door, we moeten immers nog een heel stuk lopen.
Via de Hirschbichl pass bereiken we dus lopends het Gasthaus Hirschbichl. ook hier zit het terras vol met mensen die genieten van een echte Pinzgauer Schmankerl (lekkernijen) en de warme zon. We zien echter ook dat er toch heel wat auto’s nog zijn doorgereden hier naar boven. Wij hadden begrepen dat er slechts de Almerlebnis bus mocht doorrijden, en je dus lopends verder moest of per bus. Maar goed we hebben wel een hele mooie wandeling hiernaar toe gemaakt via de Kammerlingalm, die we dus ook zeker kunnen aanraden.
Direct na het Gasthaus volgt de grens naar Beieren. Lopends steken we dus in een paar stappen ons buurland Duitsland binnen. Vanaf hier gaat het weer naar beneden. Het pad is prima te belopen, breed en zelfs met een kinderwagen of buggy geen probleem. De omgeving is werkelijk Traumhaft en we genieten met volle teugen. Ook de Bindalm wordt druk bezocht door mensen die heerlijk genieten op het terras. De koeien zijn op stal, ik vermoed dat ze gemolken worden. Overal klatert er water naar beneden, en als we er bij kunnen spetteren we ons even verfrissend nat. Gelukkig komen we langzaam weer onder de bomen, want het begint zelfs iets drukkend te worden. Langzaam zien we ook achter het massief wat voor ons ligt een wolk te gaan vormen die verdacht veel op een onweerswolk lijkt. Gelukkig zien we op de wandelbordjes dat ons eindpunt van deze wandeling, de Klausbachtal Hängebrücke nu in de buurt komt.
In 1999 is er een flinke lawine vanaf de Kleiner Mühlsturzhorn en dondert 250.000 m³ rots het Klausbachtal in. Wandelpaden, de Hirschbichlstraße en de oude bruggen zijn bedolven onder massa’s puin en stof. Het Klausbachtal lijkt op een maanlandschap. De vernieling van de brug over de Klausbach onderbreekt het wandelpad naar de Hirschbichl. Gelukkig is er in 2010 een nieuwe 55 meter lange hangbrug gebouwd en is het gebied nu weer heerlijk te bewandelen. Allereerst gaan we nu even rustig zitten om de brug en het landschap te genieten. Dan horen we in de verte een 1e donder. Gelukkig blijft het bij een echte warmteonweer met wat licht gedonder in de verte. Wij eten onze Jause en gaan daarna over de brug terug aan onze wandeling beginnen.
Het pittigst is het dan natuurlijk weer om de stijging naar de Hirschbichlpass te maken. We houden nog even een korte verkoelende stop bij de rivier om ons nog een beetje op te frissen en wat te drinken en gaan dan toch weer verder. Onderweg hebben we al besloten hier echt nog eens terug te komen en dan door te lopen naar de , naar men zegt, betoverende Hintersee en het Zauberwald. Maar gezien de lengte van de wandeling nemen we dan de almerlebnisbus en hoeven we ook de flinke stijging niet weer te maken.
Moe maar voldaan bereiken we de auto weer. Onze knietjes voelen na de pittige klim naar de pass, nu vooral de pittige daling naar beneden. Er zijn stukken bij van 30 procent zien we op de borden. We zijn nu over de weg terug gegaan want dat was korter dan de omweg via de Kammerlingalm.
Voor degene die niet goed kunnen wandelen en toch graag in deze omgeving willen zijn , of zoals wij de volgende keer willen doen, een deel willen lopen en een deel per bus willen afleggen, is de almerlebnisbus een uitkomst. Over deze tocht zullen jullie in één van de volgende blogs dus nog meer gaan lezen. We rekenen namelijk na dit weer van de laatste dagen op een mooie lange Altweibersommer en Goldener oktober!
samenvatting:
Weißbach bei lofer richting Hirschbichl de weg volgen tot aan de parkings. Betaald parkeren 4 euro per dag.
Verder lopen of de almerlebnisbus nemen zie voor de prijzen op hun site https://www.almerlebnisbus.com/
Afgezien van het deel naar de Kammerlingalm is de gehele route goed te lopen, zelfs met een buggy of kinderwagen.
Genoeg Almhutten onderweg om even ”einzukehren”
Voor een leuke samenvatting van deze wandeling zie het onderstaande Youtube filmpje, ook van de almabtrieb . Vergeet niet een like achter te laten als je het leuk vond en ons te volgen voor meer wandelingen en uitjes.
Pfiat di van de Auswanders en tot een volgende keer maar weer.
Familie Auswander 
Plaats een reactie