We hebben een heerlijke vakantie doorgebracht op het eiland Corsica, voor ons een geheel nieuw gebied, maar super geslaagd! Op de heenweg namen we Pisa nog even mee op de route, als je er toch zo vlak bij bent moet je wel even met eigen ogen die ”Scheve toren” aanschouwen. En natuurlijk deden we net als alle andere toeristen mee met het maken van die gekke foto’s. Om me heen kijkend zag ik mensen allerlei capriolen uithalen om het later op hun social media te kunnen posten verwacht ik. Die nacht sliepen we op de boot, waarna de Moby Ferry ’s ochtends om 08.00 uur uit de haven van Livorno wegvoer. Het 1e deel van de reis was de zee wat onrustig en mochten we dan ook niet aan dek komen voor onze veiligheid. Ik vermoed dat we een beetje een staartje van de depressie hadden die Oostenrijk en een groot deel van midden Europa in zijn greep had.
We hebben echt genoten, van die heerlijke azuurblauwe zee, de mooie auto routes door de bergen met zijn diepe kloven en de rivieren met hun natuurlijke zwempoelen, de vlinders en het heerlijke weer. Voor onze kinderen en ouders van onze schoonzoon vonden we het wel sneu. Juist nu zij vakantie in ons huisje vierden, en op onze Pascha pasten, was het nog steeds geen mooi weer in Oostenrijk. Juli 2025 was wat dat betreft geen hoogstandje qua zomerweer. Bij thuiskomst hebben we nog wat dagen samen kunnen doorbrengen en bleek dat we toch een beetje Corsicaanse warmte achter ons aan hebben kunnen slepen.
Eén van de 1e wandelingen die we deden na thuiskomst in Oostenrijk was de route via de Gamsgrubenweg naar de Bockkarkees. Die ochtend vertrokken we op tijd om de route over de Großglockner Hochalpenstraße te nemen, ideaal dat we een seizoen ticket hebben, we kunnen er zo vaak als we willen, over rijden. Nadat we de auto geparkeerd hebben in het ”parkhaus” en de wandelschoenen zijn aangetrokken en de rugzakken zijn opgedaan, lopen we richting de ingang van de Gamsgrubenweg. Deze loopt door 6 tunnels en laat je daarna binnen in het hart van het Nationalpark Hohe Tauern. Het pad erdoor is breed en zeer goed begaanbaar, maar wel erg koud, en af en toe druipt er een waterdruppel zo pardoes op je hoofd. Een Tip: zorg voor een jasje of vest!
Jaren geleden verliep het pad grotendeels zonder tunnels, maar door voortdurende steenslag werd besloten het pad veiliger te maken middels tunnels. Zelf herinneren we ons deze oude situatie nog goed. Tegenwoordig is het ”buitenom” pad echt niet meer begaanbaar.
Let op: Officieel loopt de route sinds een aantal jaren nog maar tot en met tunnel nummer 6! Toch is de route naar de Oberwalderhutte gewoon geopend en de route er naar toe prima te bewandelen, in ieder geval tot aan Wasserfallwinkel,het eindpunt van de Gamsgrubenweg. Wel is het op eigen gevaar omdat er altijd, zoals in elk alpine gebied, steenslag kan voorkomen!
De vergezichten zijn fenomenaal, onder staalblauwe lucht zien we de Großglockner en de Pasterze gletscher voortdurend voor ogen. Het gebied wat je doorwandelt is beschermd gebied, je mag hier niet van het pad afgaan. Geef je ogen goed de kost en je ziet de mooiste bloemen, waaronder ”der Weisse braut der Berge” Edelweiss, in grote getale. Ook vlinders maken dankbaar gebruik van dit gebied: Kleine Vos, Atalanta, Dagpauwoog, Bleek Bauwtje, Icarus Blauwtje, Vlaggewikkeblauwtje, Sint Jansvlinder, Berg-eribia en ga zo nog maar even door fladderden vrolijk in het rond. Jullie snappen vast waarom ik geen hele lange wandelingen kan maken, er is veel te veel te zien en te fotograferen!
Bij Wasserfallwinkel is de eigenlijke Gamsgrubenweg ten einde. Bankjes en tafeltjes nodigen je uit om hier ”op de mooiste Jausenplatz von Osterreich” onder het genot van het fenomenale uitzicht, een pauze te houden. Wij lopen nog even door en eten in alle rust tussen de afgesleten gletscherstenen naast de rivier onze ”Jause” op.
Na het oversteken van een smal bruggetje over de rivier verandert de route ook echt. Nu is er geen weg meer, maar concentreer je je op de steenhopen of de wit/rode strepen die hier en daar zijn aangebracht. Hier is het echt Alpine gebied en loop je veelal over enorme afgesleten rotsblokken heen met de mooiste strepen erop die de gletsjer er ooit vele jaren geleden in kerfde. Een gletsjer is immers een zeer langzaam stromende rivier van ijs. Nu zie je met eigen ogen wat een kracht dat heeft gehad!
Toen we 16 jaar geleden ook de Bockkarkees gletsjer bezochten lag de ”tong” nog een stuk lager. Inmiddels een stuk gekrompen is en blijft een gletsjer een bijzonder iets om te aanschouwen. Kleine riviertjes van ijskoud water stromen als aders door de ijsmassa, een intens blauwe kleur is dan zichtbaar in het ijs. Een fascinerend schouwspel!
Je kan uiteindelijk geheel door naar de Oberwalder hutte (2.973 mtr ), een hut die majestueus mooi gelegen ligt op de Großen Burgstalls. Deze hut wordt vaak gebruikt voor alpine trainingen en als tussenstop naar verschillende toppen als b.v. de Großglockner. Wij besluiten om nog even heerlijk door het gebied heen te struinen, tussen immense afgeslepen rotsen door zien we op de karigste grond de mooiste plantjes en ook weer heel veel Edelweiss. We nemen de omgeving gretig in ons op. Het deel waar we lopen is heel rustig, we voelen ons bijna alleen op de wereld in het bijna surrealistische landschap en genieten van het zicht op de Großglockner en de vele hanggletsjers aan de overkant.
Dan moeten we toch langzaam aan de terugweg beginnen. Langzamerhand zijn er ook wat wolken aan komen drijven, maar het is voor op deze hoogte nog een prima temperatuur. Waar ze onder in het dal verzuchten onder de enorme warmte, is het hier op deze hoogte een heerlijke temperatuur om te wandelen.
Heerlijk rozig van de buitenlucht en de zon stappen we daarna in de auto en rijden al nagenietend van deze mooie tour weer naar huis toe.
Samenvatting:
-start aan de Kaiser Frans Joseph Höhe, via de Großglockner Hochalpenstraße, dit is een tolstraat en daar moet je dus voor betalen. Ben je hier in de buurt op vakantie dan loont een 3 weken kaart en kun je er op gaan hoe vaak je wilt, want er zijn vele mooie wandelmogelijkheden en ”ausstellungen” om te bezoeken.
-De Kaiser Frans Joseph Höhe is ook met het openbaar vervoer te bereiken en sommige hotels in de omgeving verzorgen er ook taxi vervoer naar toe.
-Gamsgrubenweg , 7 km heen en terug, 200 hoogtemeters . Tot aan de hut ruim 600 hoogtemeters.
-tot aan tunnel 6 te begaan. Daarna neemt de wegverzorger ”keine haftung” meer en is het op eigen risico. Maar de weg tot aan de Wasserfallwinkel is breed en prima te belopen met hier en daar een bankje om te rusten of het mooie landschap te aanschouwen.
-De tunnels zijn koud en kunnen wat water druppelen, een jasje is geen slecht idee.
-Na Wasserfallwinkel tot aan de Oberwalderhutte is het echt Alpine terrein en niet te onderschatten. Stevig schoeisel, rugzak met water en proviand, zonnecrème en eventueel wandelstokken zijn zeker aan te raden!
-een ( pittigere) variant is de Gamsgrubenweg lopen , daarna via de (klettersteig) route afdalen naar de Pasterze gletsjer, het gletsjerpad wandelen tot aan de Margaritzenspeicher en daar weer omhoog klimmen richting de Kaiser Frans Joseph Höhe
-in de zomer (juni, juli en augustus) is de pass geopend van 05:30- 21:00 uur, laatste toegang om 20:15
Wij zijn inmiddels al weer bijna 2 weken aan het werk en dochter Auswander verzorgd als vakantiewerk weer de Cadi touren bij het Wildpark Ferleiten. Voor nu zeggen we Pfiat di en tot de volgende keer maar weer.
Veel liefs van de Auswanders.
ps: Een filmpje van deze prachtige tour zal binnenkort op ons YouTube kanaal verschijnen, dus: STAY Tuned!
Familie Auswander 
Plaats een reactie