Die sagenhafte Felsschlucht in Kirchdorf in Tirol!
Met bijna onwerkelijk mooi herfstweer gaan we op pad. Dit keer rijden we iets verder weg en wel richting Kirchberg in Tirol. Toevallig zag ik een aantal weken terug een plaatje van dit mooie wandelgebied en heb dat gelijk op onze ”Wandel to-do list” gezet. De auto rit er heen is op zich al een lust voor het oog. De bladeren van de bomen zijn nog intenser gekleurd dan een paar dagen terug en tegen de steile bergwanden ziet het er uit als een Patchwork aan kleuren.
Teufelsgasse
Een Gasse is in het Nederlands te vertalen als een steeg, smalle doorgang of passage. Volgens de Sage zou de Duivel in de rotsen een doolhofachtig gangenstelsel hebben geslagen om zondige mensen en hun ziel te verwarren en gek te maken. De Sage verteld dat zijn slachtoffers hun namen in het zachte gesteente van de rotswanden kerfde om familie en vrienden van hun lot te laten weten. De opmerkzame wandelaar zou het geklaag of gehuil nu nog horen door de Gassen.
Wist je dit
Een sage is een mondeling overgeleverd volksverhaal met een historische kern. Het is een traditioneel volksverhaal dat zich afspeelt op een bekende plaats en op een bekend moment in de tijd. De verhalen hebben vaak bovennatuurlijke elementen en de helden in de verhalen worden soms zelfs als goden beschouwd. Een sage is korter dan een sprookje en behandelt een bepaalde vorm van volksgeloof
de wandeling
De 1e 40 minuten wandelen we over een weggetje matig steil omhoog. Dit is alles behalve saai want we hebben fantastisch zicht op de Wilder Kaiser. Af en toe stoppen we even om dit geweldige massief in ons op te nemen en te fotograferen. Over de almen vliegen nog verschillende vlinders rond zoals de Gele en de Oranje Luzernevlinders en de Atalanta, ze snoepen heerlijk van de bloemen die nog in bloei staan. De zon staat hoog aan de blauwe lucht. Is het echt bijna eind oktober? Het voelt bijna zomers aan qua temperatuur. Meneer Auswander heeft zelfs de korte broek aan, hij laat zich na de laatste wandeling niet meer foppen door de kalender!
Dan komt het bordje wat de richting van de Teufelsgasse wijst. We verlaten het brede pad en komen op een smal paadje met hier en daar stenen wat hogere stappen en boomwortels. Hier volg je de bekende rood/wit aanwijzingen op bomen en stenen. Af en toe kom je ook het welbekende gele wandelbordje tegen, maar in het doolhof moet je zelf ook een beetje je eigen weg vinden. Wij wilden alles zien en kwamen dus ook regelmatig op een bekend stukje route terug en bleken we dus een rondje te hebben gelopen. Vooral voor kinderen is het één groot ontdekkingsavontuur!
In de diepte van de Gasse tussen de rotwanden was het wat donkerder en ik snap zeker dat de mensen vroeger echt wel geloofden dat ze daar gehuil of geweeklaag hoorden . Als de wind even vrij spel had door de smalle spleten kon je er met een beetje fantasie echt wel gehuil van maken. Zwiepende takken en geheimzinnig ruisende bladeren doen de rest!
Boven de hoge rotswanden staken de goudgele bladeren van de bomen mooi af, het gefilterde zonlicht gaf een sprookjesachtige, mysterieuze gloed aan de rotsen en in de rotswanden zagen we inderdaad vele namen gekerfd. Aan de randen van het plateau had je weer een prachtig uitzicht over de almen en in de verte het zicht op het Kaisermassief. Op een bankje streken we neer om even fijn van de zon te genieten en onze ”Jause”(kleine maaltijd) te eten.
De route wordt alleen nog maar spannender. De Gassen worden smaller, hogere opstappen,ijzeren pennen om je voeten op te plaatsen, bochtjes, overhangende stenen en een ladder. En dan zijn we jammer genoeg aan het eind van de Teufelsgasse. De route doet erg denken aan wandelingen die we maakten in het Mullertal in Luxemburg of die in de Frankische of Saskische Schweiz in Duitsland, alleen is dit gebied wat kleiner. Kennen jullie als fervente wandelaars ook deze gebieden?
Aan het eind van de Gasse volgen we eerst de richting van de Prostalm om daarna de richting van de parkeerplaats in Hinterberg te volgen. Op een heerlijke zonnige alm houden we nog even een fijne pauze en terwijl de Luzenevlinders weer om ons heen dwarrelen eten en drinken we nog wat en genieten van het uitzicht.
Weide vee
Dan voelen we dat de zon wat getemperd wordt door een wolkenvlies en er komt wat meer wind op zetten. Tijd om de Fleecevest erover aan te trekken, de rugzak weer op de rug te nemen en de laatste etappe naar beneden te lopen. Dan volgt, althans voor mij, even een spannend deel. We komen door een stuk waar de koeien die eerder op de almen werden gehouden nu vlak bij de boerderij staan. Eén van de koeien heeft jeuk of misschien wel pijn? Ze rent in het rond en schopt met de achterpoten naar achteren. Ik schrik me een hoedje, en weet niet hoe gauw ik dat veldje over moet lopen. Man en dochter lachen me in eerste instantie uit en zeggen me niet zo aan te stellen. Alhoewel ik koeien leuke dieren vind heb ik wel een enorm ”respect” voor ze, een volwassen koe weegt gauw 500 kilo. Daar stel je als mens niks bij voor. Je kan ernstig gewond raken of zelfs de dood vinden als zo een koe je schopt of je aanvalt. Als we veilig achter de hekken staan zie ik de koe met haar kop op de bodem heen en weer rossen en wilde bewegingen maken. De andere koeien kijken vreemd toe. Het lijkt me echt dat ze pijn heeft of ernstige jeuk. Gelukkig hebben we dit soort taferelen nog nooit meegemaakt op de alm. Bij elke alm die je oversteekt staan ook altijd waarschuwingsbordjes over hoe je te gedragen bij Weide vee. Zoals bv je hond aan de lijn en oppassen als een koe net een kalfje heeft gekregen dan zijn ze over beschermend. En hoe zit het bij jullie, ooit al eens een negatieve ervaring meegemaakt terwijl je over de alm liep?
Gelukkig bereiken we daarna veilig de parkeerplaats. Op het ene spannende stukje met de koe na, was het een geweldige tocht. Een aanrader!
Samenvatting
-parkeren op de betaalde parking van Hinterberg ( dorpsdeel van Kirchdorf in Tirol) 3 euro voor een dagkaartje
-365 hoogtemeters
-bijna 8 km
-rondwandeling voor het hele gezin, maar niet geschikt voor een kinderwagen of buggy.
-Door de rit en heen en terug en de ongedwongen rustige ontdekkingstocht die we van de wandeling maakten was het voor ons echt een dag uitje. Je zou het in 2,5 uur ook makkelijk kunnen rondlopen. Maar voor ons gaat het niet alleen om het lopen maar ook om het genieten van de natuur en elkaar.
Familie Auswander 