Op de kop af 4 jaren geleden hadden we een mooi huisje gehuurd in Apriach, niet voor weg van de Grossglockner Hochalpenstrasse en schuin tegenover de mooie Jungfernsprung waterval. Ik had toen een mooie wandeling in de ”to do” map gedaan, maar het was er niet van gekomen. Het weer was in die periode wat instabiel, vaak vanaf halverwege de middag kwam er onweer of regen. Niet ideaal voor een dag-wandeling in het hoog gebergte dus….
Laatst kwam die mooie wandeling weer in mijn gedachten op. We nemen immers ieder jaar een seizoenkaart van de Hochalpenstrasse, waarom een keer niet vroeg op pad gaan, de pass over en alsnog de wandeling daar maken? En dus zaten we vorig week op tijd in de auto en genoten we eerst van de mooie rit over de Pass. Het was Frohleichnam, hier in Oostenrijk een officiële Feiertag en dus zijn we alle 3 vrij van school en werk. Heerlijk, al die extra vrije dagen!
Na Heiligenblut namen we de afslag Döllach en volgden het bordje Parkplatz Zirknitztal. Wat heerlijk is het toch om hier nu te wonen en te kunnen gaan wanneer we vrij zijn. Niet te hoeven wachten tot de vakantie weer aanbreekt.
De wandeling is werkelijk een genot om te doen, je waant je bijna in het paradijs. Overal klatert water, het is een zee van bloemen, en vooral ook veel alpenroosjes. Het is een orkest van vogels, een gezoem van insecten en heel erg veel vlinders. Je komt echt in de kernzone van de Hohe Tauern. We weten niet waar we het eerst of laatst moeten kijken en snappen nu maar al te best waarom dit dal één van de mooiste van de Hohe Tauern wordt genoemd!
Het is ook een dal met een lange geschiedenis. Hier werd vele jaren geleden goud gegraven. Het Tauerngoud werd reeds in de prehistorische tijd ontdekt en sindsdien werd de goudwinning gedurende vele eeuwen voortgezet door de Kelten en Romeinen en later door de mijnwerkers. In de late middeleeuwen haalden de mijnwerkers in de hele regio tot een ton puur goud per jaar uit de grond. De laatste periode van intensieve winning vond plaats in de jaren tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het Duitse mijnbouwbedrijf PREUSSAG haalde nog in 1944 ongeveer 98 kg goud en 455 kg zilver uit de bergen. Tegenwoordig zijn de luide hamers van weleer verstomd. Door vanaf de ”Zahltisch” ( de plek waar de mijnwerkers werden uitbetaalt) een kleine afsteker te maken en over grote rotsblokken een route te banen, kun je nog naar een gerestaureerde oude mijningang lopen.
Terug op het gewone pad beginnen we nu aan een rustige stijging, net zolang tot we de Ochsenhutte bereiken, een klein houten hutje, die trouwens niet ”bewirtschaftet” is, dus zorg voor voldoende proviand voor onderweg. Hier heb je de mogelijkheid om alvast aan de afdaling te beginnen, of de tour nog een paar km langer te maken en de mooie Kegelersee in de route op te nemen. Natuurlijk besluiten we ons voor dat laatste!
De natuur verandert en we lopen nu tussen prachtige Lariksen en Zirben (alpendennen) door, de warme zon wordt gefilterd en er straalt zo een heerlijke rust van uit. De Kegelersee schittert ons als een blauw groene diamant tegemoet, wat een plaatje. Jammer genoeg is er een flinke wind opgekomen en we besluiten niet af te dalen naar de see om daar een pauze te houden, maar nog even verder door te lopen. Opnieuw tussen die mooie Lariksen en Zirben door dalen we langzamerhand al iets af.
Als we een waterbak tegen komen met heerlijk verfrissend water koelen we onze warme lijven lekker af en vullen onze bidon weer aan met vers water. Verser kan het werkelijk niet! Na dit punt is het echt alleen nog maar afdalen, tot aan de parkeerplaats, maar oh wat een mooie tour. Een aanrader!
De wandeling is normalerwijs 9 km en 600 meter stijgen, maar doordat we de Kegelersee in de route opnamen kwamen we op een kleine 13 km uit. Het is voor de hele familie te doen, mits goed ter been en voor kinderen die het gewend zijn om in gebergte te wandelen. Goed schoeisel is natuurlijk een must en proviand mee, want er is geen mogelijkheid om in een hut te eten. Wij persoonlijk vinden het een groot voordeel omdat zo een dal gelijk een heel stuk rustiger en minder overlopen is. We kwamen slechts één stelletje en een groepje jonge mannen tegen, verder waren we heerlijk ”alleen op de wereld”
Wij hebben de route dus uitgebreid met de Kegelersee, maar de top van de Eckkopf (2871 mtr) zou ook tot de mogelijkheid behoren, mits je vroeg genoeg start. Met onze aanrijroute van 1,5 uur en terugreis idem dito zou dit een beetje te laat worden en zouden we de Hochalpenstrasse niet meer opkomen. Maar wie weet wat nog komt?
samenvatting:
-gratis parkeerplaats aan het eind van het dal Nationalpark-Parkplatz Großes Zirknitztal 47°00’19.5″N 12°56’40.2″E
-bijna 9 km en 600 hmtr ( zonder het deel Kegelersee of de top van de Eckkopf)
-geen hut om ”ein zu kehren”, zorg voor voldoende proviand. Water is overal te tappen
-goed schoeisel en goed ter been zijn is een must.
En verder?
Voor dochter Auswander zit het 1e jaar er al weer bijna op van de Landwirtschaftschule. Een lange zomervakantie van 9 weken staat haar weer op te wachten. Mijn werk is werkelijk de droom die eindelijk is uitgekomen. Soms moet ik me even in de arm knijpen, zo mooi en ze zijn allen zo blij met mij in het seniorenhaus. Ik heb vaste dagen en uren en ben de weekenden en de Feiertage altijd vrij, wat wil ik nog meer?
Mijn schoonouders waren laatst 10 dagen op bezoek en samen hebben we gezellige dagen kunnen doorbrengen. Mijn schoonvader was zelfs twee daagjes met meneer Auswander mee op de LKW en mijn schoonmoeder heeft me een ochtendje geassisteerd met het knutselen op de groep.
Kortom alles gaat goed hier en we sturen jullie allen vanuit het mooie Oostenrijk dus de lieve groetjes en Pfiat di, tot de volgende keer maar weer. Bedankt voor de duimpjes en reacties, wordt zeer gewaarderd!
De Auswanders
Familie Auswander 
Geef een reactie op Priscilla familieauswander Reactie annuleren