Winterwandelen in Rauris

Opnieuw maken we een geweldige Winterwandeling in Rauris. We lopen via de Mautstrasse, dat nu een perfect geprepareerde wandelweg is omhoog naar Kolm Saigurn en gaan al rodelend terug.

De bergen worden weer zichtbaar, de wolken trekken omhoog en af en toe schijnt een heerlijk verwarmend zonnetje tussen de wolken door. Na een nacht vol regen doet het weer een stuk aangenamer aan. Het voelde echt alsof het ”warm water” regende, een paar dagen geleden was het nog – 15 en ineens zitten we behoorlijk in de plus cijfers. Ik zie dan ook geen langlaufers meer over de Loipes gaan achter ons huis, maar zie grote plassen water tevoorschijn komen. Wat een wereld van verschil!

ziek

Nadat ik zelf 2 weken terug in de lappenmand zat, is nu dochterlief aan de beurt. Als een zielig vogeltje hangt ze wat op de bank of op bed, ze heeft nauwelijks stem, en moet veel hoesten. Om haar weer te mogen afmelden van school moet je dus een ”krankenbestätigung” van de Herr Doktor. Samen togen we dus naar de huisarts en alhoewel we een afspraak hadden moesten we nog bijna driekwartier wachten alvorens we aan de beurt waren. De wachtruimte zat propvol, zieke , hoestende en proestende mensen. Als je nog niet ziek was dan werd je het ter plekke wel!

Ik vind het nog altijd een gek iets, dat je een bevestiging van je arts moet hebben om je ziek te mogen melden van school of werk. Doe je dit niet dan kost het je vakantiedagen. Er zit natuurlijk als voordeel voor de werkgevers in dat als je je ziek meld, je ook echt ziek bent.

We hadden vorige week al op de weerberichten gehoord dat het voorlopig warmer zou worden. Afgelopen zondag hebben we dus nog maar even de slee in de auto gezet en richting Rauris gereden voor een mooie gecombineerde wandel/rodeltocht. De omstandigheden waren er nu super gunstig voor en de ”scenery” ideaal met zijn besneeuwde bomen. Het is immers maar afwachten of het er nog eens van zou komen deze winter? Ja, ok, ik begrijp de winter is hier echt nog niet over, dat zou ijdele hoop zijn, maar de omstandigheden moeten op je vrije dag ook maar net goed zijn.

Ik denk ook nog even terug aan vorig jaar. Rond deze tijd vonden we ons huis waar we nu wonen, en met half februari zaten we, in shirt, tijdens het uitpakken van de verhuisdozen, al onze pauze te nemen op de veranda in de zon. Een Nederlands gezegde zegt:” Als de dagen gaan lengen, gaan de winters strengen”, maar geld dit ook voor Oostenrijk? Vorig jaar in ieder geval niet, toen was het een heel vroeg voorjaar. We zullen zien of de winter dit jaar hetzelfde verloop heeft.

Rauris

Afgelopen zondag. Opnieuw gaan we richting Rauris. We weten hier immers een mooie ”winterwanderweg” die start vanaf Parkplatz Bodenhaus, daarbij is de omgeving hier geweldig, heerst er veel rust en willen we nu de wandeling omhoog maken tot aan Parkplatz Lenzanger.

We zien onderweg dat in het laatste deel van het dal aan de rechterzijde nu een prachtige Langlauf loipe is aangelegd. Zo leuk om vanuit de auto de mensen , ieder op zijn eigen wijze, te zien voortbewegen. De één heel rustig en beheerst, de ander met grote wijdbeense passen alsof ze achterna worden gezeten.

Het is dan ook geen verrassing dat de parkeerplaats dit keer dus behoorlijk vol staat met auto’s, in tegenstelling tot een aantal weken terug toen we hier op de nationale Feiertag Mariä empfängnis waren, alweer 6 weken terug. Zie hiervoor het blog: Sneeuw overlast & Sneeuw pret. We parkeren de auto, trekken de wandelschoenen aan en met een gevulde rugzak gaan we op pad.

De wandelbordjes zijn bijna verdwenen in de sneeuw!
De wandelbordjes zijn bijna verdwenen in de sneeuw!

We zien dat de sneeuw in de loop der weken echt nog hoger is geworden hier. De geprepareerde weg ligt er weer prachtig bij. Als die niet was aangelegd viel er hier echt niet te wandelen en waren dochter en ik verdwenen in de sneeuw. Af en toe komen we een wandelbordje tegen die nog net boven de sneeuw uitsteekt, een komisch gezicht!

Sprookjesachtige beelden tijdens onze wandeling omhoog richting Kolm Saigurn
Sprookjesachtige beelden tijdens onze wandeling omhoog richting Kolm Saigurn

De meeste mensen zijn inderdaad aan het Langlaufen, op de Winterwanderweg komen we slechts enkele medewandelaars tegen, af en toe suist ons een rodelaar of skiër voorbij, voor de rest is het één en al rust. Boven aangekomen drinken we een bakkie Koffie uit de thermos en een verwarmend Schnapsje en daarna maken we ons op voor de terugweg. Met veel lol gaan we om en om een deel van de route met onze slee naar beneden rodelen. Al was er hier wel een mogelijkheid om bij de berghut nog een rodel te huren trouwens. 

Rodelpret in Rauris
rodelpret

In het Hoogseizoen gaat het hier wel anders toe. De mooie geprepareerde winterwandelroute is dan weer een Mautstrasse (tolweg 9 euro) en er komen vele toeristen om hier te wandelen of te gaan Goudwassen. Vooral voor kinderen is dit een spannende bezigheid en bovendien heerlijk in de vrije natuur.

Wist je dit?

-Het dal van Rauris word afgesloten door het gebied Kolm Saigurn, wat ontstaan is tijdens de intensieve mijnbouw. De naam is dan ook hier van afgeleid, waarbij Kolm hammer of hammerwerk betekend.

-Daarnaast is Kolm Saigurn thuisbasis van de Sonnblickgruppe en daarmee het hoogst gelegen observatorium van Oostenrijk. Gebouwd op de piek van de berg Hohe Sonnblick.

-Goud speelde al vanaf het begin een belangrijke rol in de geschiedenis van het Raurisertal. Vanaf 1354 was het Raurisertal een centrum van de zoektocht naar goud.

Heerlijk voldaan van een mooie wandeling komen we weer terug bij de parkeerplaats. Het laatste stukje werden we wel een beetje kouder, de zon zakt vrij snel achter de bergen weg en van het rodelen wordt je ook wel wat frisser dan van een wandeling omhoog. De bergschoenen worden vervangen door de normale schoenen , de slee gaat in de auto en we rijden rustig weer richting huis. Het was een geslaagde dag, en of jullie onze neue Heimat, nu in de zomer of winter bezoeken, we kunnen het Rauriser tal altijd weer aanraden!

samenvatting:

47°05’50.8″N 12°59’32.9″E Alpengasthof Bodenhaus, Kolmstraße 6, 5661 Rauris, Österreich

Parkeren bij Parkplatz bodenhaus ( dagkaart 4 euro) of openbaar vervoer Postbus Linie 640

heen en terug 8 km wandelen/rodelen

Bij zomerdag vele mooie wandelingen mogelijk vanaf dezelfde Parkeerplaats:

-de Rauriser Urquell https://familieauswander.org/2023/12/14/rauriser-urquell/

-Knappenweg Bodenhaus – Kolm Saigurn Nr. 29

-Rundwanderung Bodenhaus – Mitterasteralm – Seealm – Rauriser Urwald – Lenzanger – Bodenhaus

Wij Auswanders zeggen weer Pfiat di en bedanken voor jullie likes en commentaren.

Ook kunnen jullie een kijkje nemen op ons YouTube kanaal voor de heerlijke Winterlandschapsbeelden.

Door het Achenwald naar de Krimmler Wasserfälle

Nadat de sneeuw bijna verdwenen was in alle dalen, kwam er vorig weekend weer een lading ”Neu Schnee”, net op tijd dus. Twee dagen sneeuwde het aaneengesloten en moesten we dus weer aan het sneeuw ruimen. Op het moment is het minder mooi, maar daarna komt het het plezier. Zeker als de lucht weer knalblauw is en de bomen weer zwaar hangen van de sneeuw. Een flinke vorst en wat nevel in de vroege ochtend zorgden voor het finalestuk. Het voelde alsof je in een verhaal van Narnia of Frozen was beland, sprookjesachtig mooi.

Schnee wandern

Het ”Bilderbuchwetter ” was op zijn hoogtepunt in het weekend, we konden er dus alle 3 volop van genieten. Zaterdag middag maakten we een wandeling rond de Klammsee in Kaprun, al een beetje ons vaste wandelgebied voor een korte maar mooie ronde. Dit kun je ook hier lezen op het oudere blog. https://familieauswander.org/2023/11/29/winter-en-klammsee/ De vorst had boven op de sneeuw wonderlijk mooie figuurtjes gemaakt, haast kleine veertjes die glommen in de zon en op de takjes leken het wel witte naaldjes. Koud was het wel, min 12,5 graad, maar een droge lucht. In de zon was het heerlijk en er stond geen zuchtje wind dat scheelt. Rustig was het ook, alsof alle mensen op de Piste en Loipes waren, het leek of we de Klammsee voor ons alleen hadden!

Sneeuw
Sneeuw figuren
Sprookjesachtige sneeuw wereld bij de Klammsee
Sprookjesachtige sneeuw wereld bij de Klammsee

Deze ontspanning hadden we ook echt even nodig, we voelden ons een beetje down. Sinds kort had ik eindelijk weer werk, en ook werk waar ik me wel goed bij voelde. Als groot voordeel had het ook dat ik geen zon en feestdagen hoefde werken en ik had er mijn plekje wel gevonden. Doordat een oud collega terug kwam uit de ”Karenz”, een soort van verlengde kraamverlof die jaren kan duren, was ik dus nu over en hield het voor mij op…….

Winterwanderweg Krimml

Zondag reden we richting Krimml, vanaf ons huis nog ongeveer 45 minuten rijden, maar zo de moeite waard. Ik had gelezen over een winterwanderweg die vanaf het station in Krimml start en via het pad door het bos en langs de rivier uiteindelijk naar de Krimmler Wasserfälle zou leiden. Dat station was meneer Auswander wel bekend want daar kwam hij regelmatig met de LKW voorbijgereden en hij wist dat er ook plek zou zijn om te parkeren.

De bergschoenen worden weer aangetrokken, de sjaal en handschoenen gaan aan , de rugzak op en de slee gaat ook weer mee op avontuur. Het 1e stuk is het even fris, de tranen springen ons in de ogen van de kou, het is min 10 op dit moment, en er staat een licht briesje. Zo gauw we echter in het bos verdwijnen is er geen wind meer en is het gelijk ook heel aangenaam. Het is een betoverende winterstemming in het bos, de takken hangen zwaar van de sneeuw maar blijven door de vorst keurig hun zware last dragen. Doordat de Winterwanderwegen altijd worden geprepareerd kun je hier heerlijk wandelen zonder diep weg te zakken in de diepe sneeuw, ideaal!

We vergapen ons onderweg aan het natuurschoon, de kunstzinnige sneeuw vormen die aan een prikkeldraad hangen of op een boomstam liggen. De rivier begeleid ons voor een groot deel van de route en hoe hoger we langzaam aan stijgen hoe meer we zien dat de rivier ook deels bevroren is. Je hoort het water onder het ijs door stromen en we zien de wonderlijkste vormen.

Door het Achenwald en langs de rivier loop je de route naar de Krimmler Wasserfällen
Door het Achenwald en langs de rivier loop je de route naar de Krimmler Wasserfällen

We houden even een kleine Jause (pauze eten) op een zonnig open plekje, terwijl we de zon op onze wangen voelen gloeien drinken we onze warme thee met wat lekkers erbij en genieten van de rust. Tot nu toe zijn er alleen 2 dames te paard ons voorbij gekomen, voor de rest lijken we alleen op de wereld te zijn.

de Krimmler Wasserfälle

We komen dichter in de buurt, de bordjes geven nog 10 minuten aan en ook betreden we nu het Nationalpark Hohe Tauern. Ineens zien we ook nog wat medewandelaars , zij hebben dus de auto echt bij de parking van de watervallen neergezet en lopen slechts dit laatste deel. Maar vergeleken met de zomerse drukte die hier kan zijn stelt dit niks voor. Een bord wijst ons er op dit hier aan de voet van de waterval ook Therapie mogelijk is voor mensen met Astma en allerlei vormen van allergie.

Wist je dit?

Er zijn 300 tot 3.000 ionenparen per kubieke centimeter in normale ademlucht – tot 70.000 worden gemeten in de buurt van de Krimml-watervallen! Genezingssuccessen komen niet alleen voor bij astma en allergieën, maar ook bij stress en vegetatieve uitputting. Bovendien wordt het immuunsysteem duurzaam versterkt.

Die Heilkräfte der Wasserfälle in Krimml: Wirkweise und Therapiefelder

We ademen die gezonde ionen dus diep in in onze longen terwijl we staan te genieten van dit mooie schouwspel. Een deel van de waterval stroomt nog, een ander deel lijkt nog het meest op een enorme ”druipkaars” met zijn wonderlijke vormen. Jammer genoeg maakt de water nevel ook erg koud, en daarbij zitten we helemaal in de schaduw van de berg, dus we houden het niet erg lang vol.

De deels bevroren waterval van Krimml
De deels bevroren waterval van Krimml

De terugweg gaat een stuk sneller dan de heenweg, en de slee kan ook weer dienst doen. Alhoewel er ook grote delen route vrij recht zijn zit er soms een geweldig mooi stuk tussen om even te rodelen. Zo bereiken we al lopend en rodelend ons beginpunt weer, station Krimml. Bijna 9 km, bij flinke min temperaturen, maar het was de moeite waard!

Samenvatting:

– 47°12’43.3″N 12°10’12.3″E

-parkeren bij station Krimml, of je gaat met het openbaar vervoer en stapt hier dus uit.

-je steekt de Bräuern Brücke over en gaat naar rechts, steeds de bordjes Winterwanderweg Krimml volgen en in de zomer de gele bordjes Krimmler Wasserfällen volgend.

-via het Krimmler Achenwald loop je licht stijgend richting de waterval, totaal 140 meter.

-familievriendelijk, in de zomer zou deze wandeling ook met een buggy te maken zijn.

-Als je alleen maar aan de voet van de waterval wil staan houd je op een gegeven moment Alte Tauernweg aan, wil je echt helemaal de wandeling omhoog maken dan houd je de gele bordjes met Krimmler Wasserfällen aan.

-Wij hadden bijna 9 km op onze stappenteller staan, maar liepen soms ook wat stukjes extra. Volgens de borden zou het 8 km heen en terug zijn.

Vorig jaar april liepen we ook een mooie wandeling in deze buurt. Zie daarvoor mijn ”oude blog” https://familieauswander.blogspot.com/search/label/Krimmler%20wasserfall

En de gehele wandeling is als vlog te bekijken op ons nieuwe You tube kanaal, mettertijd zullen hier meer wandelingen volgen. Als jullie je zouden willen abonneren? Heel graag. (Klik daarvoor in de linker bovenkant van het filmpje ons logo aan de abonneer knop verschijnt.)

Voor nu eerst zeggen wij Pfiat di en tot ziens

Bedankt weer voor jullie lieve reacties en likes, we genieten er altijd weer van.

Plaats een reactie