kraftplatze – Familie Auswander

Gmail kapelle: “Ein Ort der Stille im Sturm der Zeit.”

Gmail Kapelle? Ik moet toegeven, de naam klinkt toch wel een beetje ongebruikelijk. “Gmail” doet sterk denken aan de gratis e-maildienst van Google. De naam komt echter van het woord Gemälde. Vroeger hing hier namelijk een schilderij van Maria.

Hoog boven St. Johann in Tirol siert een kleine kapel de rotswand aan de Niederkaiser, de Gmailkapelle. Toen ik deze naam las moest ik alleen maar denken aan GMAIL, de wel meest bekende E-mailservice van Google en vroeg mij of hoe een oude kapel wel niet aan zo een moderne naam kwam?

De naam ‘Gmail’ komt van het woord ”Gemälde”wat schilderij betekent. Vroeger hing hier een schilderij van Maria of zoals ze wel hier zeggen, Maria Mutter Gottes. Het bijzondere kapelletje dateert van het jaar 1782. Een paar jaren later in 1809, toen Beierse en Franse soldaten het dorp binnen vielen en Kirchdorf in brand staken, vluchtte een deel van de bevolking naar de Gmailkapel om daar bescherming te vinden.

Op een mooie zondag begaven we ons even buiten ons eigen Salzburgerland en reden we richting Kirchdorf in Tirol. Er zijn verschillende varianten mogelijk om naar de kapel te wandelen, wij kozen voor de route vanaf Gasthaus Mitterjäger in Gasteig bij Kirchdorf in Tirol. Via deze tour neem je de Lourdesgrotte ook mee, maar er zijn startpunten genoeg. Bij Gasthaus Mitterjäger parkeren we de auto en steken de weg over. Hier was het even zoeken want we zagen nog geen wandelbordjes, maar na het doorlopen en oversteken van de rivier zien we voor het eerst ook de welbekende gele wandelbordjes en gaan linksaf richting de Lourdesgrotte.

Als we de laatste huizen gepasseerd zijn gaat het tussen grazende koeien door over mooie almen rustig stijgend omhoog tot we bij de bosrand komen. Daarna is het een afwisseling van bos en almen en zien we Kirchdorf steeds kleiner worden. Uiteindelijk gaan we echt het bos in en wordt de klim ook steiler. Grote rotsen komen tevoorschijn en af en toe een klein trappetje om de klim makkelijker te maken en dan bereiken we uiteindelijk de ”grot”. Hier houden we een korte uitblaas en bijkom pauze en vullen we ons vocht weer aan. Daarna gaat het weer flink stijgend omhoog richting de Gmail kapelle. Tijdens de wandeling kwamen we amper een mens tegen, maar hier op het bankje naast de kapel treffen we toch wat meer mensen aan.

Het is een bijzonder gezicht, de kapel lijkt tegen de rotsen geplakt te zitten, niet voor niks heeft het ook wel de naam Felsenkapelle. Vanaf het ”balkon” waar de kapel gebouwd is heb je een fantastisch uitzicht. Een opschrift die we daar lezen is “Ein Ort der Stille im Sturm der Zeit.” en waarlijk de mensen die op het bankje daar zitten genieten alleen van de rust en het uitzicht, ze spreken niet eens hardop, ze fluisteren bijna. We nemen nog even een kijkje binnen in de kleine kapel en gaan dan weer verder op pad. Nu wordt het echt flink steiler, we gaan namelijk over de Niederkaiserkamm. Pas hier wel op als je met kleine kinderen de tour maakt, de diepte naast het pad is niet te onderschatten!

Boven aangekomen volgen we de richting van de Metzgeralm en Bacheralm en hier lopen we grotendeels alleen nog over Forststrassen. Maar ik moet zeggen dat me dat persoonlijk wel beviel na al die grote stappen die we moesten nemen over de Kamm. Heb je geen eigen Jause bij je dan heb je de mogelijkheid om bij deze ook ”ein zu kehren”. Langzamerhand komt er iets meer bewolking aangedreven, maar koud is het allesbehalve. We komen dan ook weer warm, bezweet, maar zeer voldaan aan bij de auto achter het Gasthaus.

Als we op de terugweg over Lofer komen besluiten we bij Sanne langs te gaan voor een echt Hollands patatje oorlog en frikandel speciaal. Deze dochter van een Nederlandse familie runt daar een goedlopende Snackbar met vele Hollandse snacks. https://www.unique-lofer.com/nederlands/ En soms kunnen we dat echt wel eens missen, die kroket, bamischijf of frikandel speciaal, en zijn we dus blij haar snackbar relatief in de buurt te hebben. Sanne zit druk in een verbouwing, maar je kunt al wel bij haar eten op het terras of ophalen. Samen met haar vriend vergroten ze de Snackbar en wordt het echt een restaurant met bar.

Nadat we heerlijk op het terras hebben genoten van ons snacks rijden we goed gevuld en vol van onze wandeling van vandaag terug naar huis. Inmiddels is het dochter Auswander haar laatste vrije dag, maandag begint school weer, dat zal echt flink wennen worden na 9 weken zomervakantie!

De Bauernherbst feesten en 1e almabtriebe zijn gestart, we glijden langzaam de herfst in. We hopen echter dat we weer zo een mooi najaar mogen beleven als de vorige jaren en er dus nog vele wandelingen en uitjes kunnen volgen. Over uitjes gesproken. Een paar weken terug gingen we het Maria Himmelfahrt weekend, een aantal dagen naar Sud Tirol in Italië. Dochterlief wilde nog altijd graag eens de Drei Zinnen zien en daar naar toe wandelen. Het was een heerlijk zonnig weekend en fijn om weer eens in de mooie Dolomieten geweest te zijn. En bijkomend voordeel, vanuit ons huis ook nog eens heerlijk dichtbij!

Voor nu zeggen we tot de volgende keer en Pfiat di

Bedankt voor al jullie likes en lieve comments. Ik zal binnenkort op ons YouTube kanaal, weer even een korte impressie van onze wandelingen plaatsen. Dus neem af en toe een kijkje daar en likes zijn zeer welkom.

Plaats een reactie Reactie annuleren

samenvatting:

start: Gasthaus Mitterjäger Gasteig Kirchdorf in Tirol

8 km

564 hoogtemeters

niveau: middel ( tot deels zwaar)

Goed Schoeisel is een must, rugzak met eten en drinken en evt. zonbescherming/ extra kleding. Het weer in de bergen kan snel omslaan.

Sintersbacher wasserfall

Ervaar de magie van het water bij het indrukwekkende natuurfenomeen. Vanaf de parkeerplaats Schradlern begint de tocht naar de Sintersbacher Waterval. Langs de Sintersbacher Kloof is de kracht van het water voelbaar. In ongeveer een uur bereik je de imposante natuurjuweel – waar het bergwater meer dan 85 m in de diepte stort.

Soms ontdekken we ze toch nog weer: de magisch mooie wandelplekken die tot nu toe nog onbekend voor ons waren. Vorig winter zag ik op Google maps de waterval al staan, niet al te gek ver weg van de wandel /rodel route die we toen maakten aan de Pass Thurn. Maar goed destijds zaten we midden in de winter dus was een wandeling daarheen niet mogelijk.

Op een stralende zondag, twee weken geleden, maakten we maakten we de tour dus. Ditmaal zonder dochterlief, hoe graag ze ook wel mee wilde, het ging niet want ze had veel opdrachten voor school. Ja ook dat is dus wel de harde realiteit als je in zo een mooi land als Oostenrijk woont, soms heb je gewoon geen tijd om aan de wandel te gaan.

We parkeren de auto op Parkplatz Schradler in Jochberg. Bij het begin van de wandeling is een mooie speeltuin voor de kids. Wel een beetje ”tricky” zo een speeltuin aan de start van de tocht, ik vermoed dat je het jonge grut niet meer mee krijgt. Of je moet ze al beloven aan het eind van de rondwandeling de rest van de dag daar nog door te brengen.

We volgen de hele tijd de loop van de Sintersbacher Grabens , maar van de waterval is nog niks te bekennen. Af en toe heb je een inkijkje van boven af en zie je echt met wat voor een geweld het water daar beneden een weg heeft gebaand. De vlinders vliegen volop, we zien onder andere de Aardbeivlinder, het Icarus blauwtje , Hooibeestje, Kleine Vuurvlinder en de Rouwmantels. Ze laten zich alleen moeilijk fotograferen, ze zijn super actief door de warmte. Deze week zien we nog meer bloeiende bloemen dan vorige week, de natuur ontwikkelt zich echt snel nu.

Het eerste deel lopen we over een Forststrasse, en is het pad eigenlijk voor iedereen goed te doen. Dan wordt het pad smaller en steiler, en over ”Stock und stein” gaan we door het bos. Het water gaat steeds meer bulderen, de waterval moet dus in de buurt komen, maar is nog altijd niet te zien. En dan opeens moeten we weer een stuk afdalen en zien we de waterval in volle pracht tevoorschijn komen. Van 85 meter hoogt valt de waterval al bulderend en stuivend in de diepte, wat een geweldig gezicht en wat voelen die ionen die in de lucht zweven heerlijk aan. We zuigen onze longen er gretig vol mee.

Het mooie is dat je bij deze waterval ook echt dichtbij komt. Ik kan me voorstellen dat je op een mooie hele warme zomerdag er vlak voor op de grote stenen heerlijk gaat zitten genieten van de verkoelende verstuiving van het water. Via houten loopbruggen steek je, voor de waterval , de rivier over en heb je steeds weer een ander zicht op dit imposante natuur juweel. Daarna is het even een flink steile klim weer omhoog. Op een bankje nemen we na de klim plaats en eten we onze Jause op, terwijl we de waterval nog mooi kunnen zien. Een echt daalders plekje!

Vanaf nu hou je de op de bekende gele wandelbordje Wildalm aan, een berghut waar je eventueel ook je maaltijd kunt nuttigen, als je het zelf niet wil mee slepen in je rugzak. De koeienbellen worden steeds luider en even later zien we een beeld dat we maandenlang niet zagen: grazende koeien over de weidse almen. Enerzijds vind ik het een prachtig beeld, andersom ook eerlijk gezegd best wat spannend, zeker als zo een koe precies op mijn pad staat. Noem me een bangerik, maar een volwassen koe van 500 kilo kun je niks tegen beginnen. Ik neem altijd wijselijk een stukje afstand van ze. Maar goed, zo vermelden ze dat ook altijd op de bordjes Verhaltensregeln für den Umgang mit Weidevieh.

We zijn begonnen aan de afdaling en genieten daarbij van het schitterende panorama en de vrolijke gekleurde vlinders rondom ons. De wandeling is net geen 10 km en heeft 600 meter hoogteverschil en is dus prima te doen op een zondag met fijne foto en genietpauzes. Een aanrader!

-start: Parkplatz Schradlern in Jochberg aan de Pass Thurn

-eenvoudig tot middelzware wandeling

-Geschikt voor het hele gezin, maar niet met een wandelwagen te doen, behalve als je alleen naar de Wildalm wil lopen.

– mogelijkheid om ”ein zu kehren” bij de Wildalm. De hele zomer dagelijks geopend. Met Köstlichkeiten vom Bio-Bauernhof, er is geen overnachting mogelijkheid bij de hut!

https://www.kitzbuehel.com/service/kitz-a-z/infrastruktur/jochberger-wildalm-jochberg/

Mijn werk is werkelijk alles wat ik hier 2 jaar gezocht heb, dus heel erg blij mee dat het toch gelukt is. Vorige week had ik voor de bewoners een ausflug georganiseerd naar de Klammsee. Voor iedere bewoner natuurlijk bekend, maar voor ouderen op die leeftijd een reis die te behappen was. Met een volgeladen bus van de ÖBB, gingen we op pad. Bij de Klammseestuberl had ik laten reserveren en onder het genot van prachtige muziek op de knoppenaccordeon genoten zowel bewoners, Angehörige, verplegend personeel en vrijwilligers van lekkere koffie met Kuchen. Meneer Auswander was die dag ook vrij en hielp ook mee als vrijwilliger, had hij gelijk een goed beeld van mijn werk en hoe ik fijn ik het daar heb. Het was een dag met een gouden randje, het zijn immers dagjesmensen met wie ik te doen heb.

Voor nu zeggen we eerst weer tot ziens en Pfiat di

We zien graag een leuke reactie tegemoet.

Plaats een reactie Reactie annuleren

Naglköpflweg

Verken samen met ons de Naglköpflweg met zijn historische charme en grandioze uitzichten!

Inmiddels hebben we ons 2 jarig jubileum in Oostenrijk gevierd met een etentje bij de ”Kupferkessel”, ons favoriete restaurant hier in de omgeving. Het klinkt enorm cliché, ik weet het, maar die 2 jaren zijn echt omgevlogen. En ja, het ging ook niet altijd even makkelijk en mooi, maar de spreekwoordelijke weegschaal slaat nog altijd over naar het positieve!

Ik kan dan ook vol vreugde vermelden dat ik eindelijk het werk heb gevonden wat me op het lijf is geschreven en ook nog wel op slechts 10 minuutjes van huis, ik zou het zelfs kunnen fietsen. Het heeft een poosje geduurd, want het is niet zo een gewone baan hier als in Nederland, maar ik werk inmiddels als activiteitenbegeleider in een Seniorenhaus. Vaste dagen en uren en weekenden en feiertage vrij, mooier kun je het niet krijgen in de zorg.

Op één zo een vrije middag was ook manlief vrij en gingen we nog even aan de wandel. Dat is nou echt zo een groot voordeel van hier wonen. We hoeven niet te wachten op de vakantie en kunnen ieder vrij moment genieten van een wandeling, zowel groot als klein, uitdagend of gewoon een ”vrije middag geniet wandeling”.

Onder een strakblauwe hemel reden we naar Steindorf bij Niedernsill en parkeerden de auto op het kleine parkeerplaatsje genaamd Ematen . Direct naast de parkeerplaats begon de rondwandeling, we moesten even over een ”trappetje” klimmen en zaten dan gelijk op het wandelpad. Een schitterend uitzicht ontvouwde zich over het Salzachtal, de rivier kronkelde als een blauwgroene ader door het landschap en in de verte zagen we de machtige bergen van de Hohe Tauern.

Het pad ligt echt aan de zonzijde van de berg, misschien in de hoogzomer wat te heet, maar voor het voorjaar was het heerlijk. Je volgt steeds de richting van de Naglköpfl, een Keltische Kraftplatz. Onderweg zien we de natuur steeds meer ontwaken, overal voorjaarsbloemetjes, bijtjes en vlinders. Wil je onderweg even een rust en geniet momentje nemen dan kun je dat doen bij de Tauernliegen. Houten zit/lig stoelen met voetenbankje en tafeltje op de prachtigste uitzichtplekjes, super goed verzorgd!

Na de Naglköpfl en de bijbehorende kapelle loop je eerst een deel over de verharde weg en ga je beginnen aan de terugweg. Ondanks dat je nu over asfalt loopt is het nog steeds erg mooi en het uitzicht geweldig. Onderweg zie je het het traditionele Handwerk van de Pinzgauer hekken en je komt langs wat boerderijen. Hier zien we prachtige jonge lammetjes.

Dan nemen we de afslag naar Steindorf en beginnen we aan de afdaling, en nu gaat het weer over een natuurlijk pad. Het loopt tegen het eind van de middag en het prachtige slaglicht doet de natuur een nog mooiere gouden gloed geven. De vogels zingen hun lentelied, we zijn amper een mens tegen gekomen en we voelen ons op deze momenten oprecht gelukkig.

We komen door een stukje natuur dat vol staat met krokussen, een genot voor het oog. Natuurlijk moeten we dit even fotografisch vastleggen, de krokussen zijn er maar zo kort. En dan de laatste meters en we zien in de verte onze auto al weer staan. Wat een prachtige ronde. Niet te lang of te zwaar, en met veel prachtige uitzichten en rust plekjes. Ideaal voor een middagje vrij. We hebben er volop van genoten!

Samenvatting:

– start:Parkplatz Ematen Niedernsill (Steindorf)

-266 hoogtemeters en 4,4 km

-Gemakkelijke wandeling, familievriendelijk, maar niet geschikt voor een kinderwagen.

Zijn jullie wel eens in de bergen aan de wandel geweest, of gaan jullie meer voor het platte land? We horen graag een reactie.

Voor nu zeggen we Pfiat di en tot ziens, misschien tot ziens, als we in de Osterferien weer naar Nederland gaan. We kijken er naar uit!

Veel liefs van de Auswanders.

Rauriser Urquell

Korte, maar prachtige, familievriendelijke wandeling naar de Rauriser Urquell

Winterperikelen

Zoals beloofd schrijf ik nog het verslag van de wandel dag naar de Rauriser Urquell, het is zo een mooi plekje aarde, dit wil ik jullie niet onthouden. Terwijl ik naar buiten kijk zie ik nog af en toe een Langlaufer over de loipe voorbij gaan. Na de vele sneeuw heeft zich nu langzaam de dooi ingezet, want het regende ”warm water”. Dit was waar de Einheimischen al bang voor waren, als de sneeuw al vroeg valt, direct vanaf begin november, dan is het vaak gedaan tegen die tijd dat het echt moet komen. Meneer Auswander heeft de sneeuwkettingen al moeten gebruiken, ook die ”vuurdoop” heeft hij in zijn werk weer gehad. Dochter Auswander neemt iedere dag de bus of trein naar school en merkt dat de wintersport fanaten massaal deze kant op zijn gekomen, er is geen plekje meer te vinden en ze staan als haringen in een tonnetje op elkaar. Allemaal gaan ze richting Schmittenhöhe of de Kitzsteinhorn

De Langlaufloipe en de ”winterwanderweg” achter ons huis over de golfbaan zijn volop gebruikt en zullen het nog wel even volhouden verwacht ik.. Het is een prachtig gezicht om vanuit onze huiskamer de Langlaufers voorbij te zien suizen. Zelf maakten we de afgelopen weken ook fijn gebruik van de geprepareerde route om even een ”frisse” neus te halen en de benen te strekken. Heerlijk zo een achtertuin, of niet soms?

Wat me trouwens opviel is dat er zo weinig kinderen hier in de sneeuw spelen. Zodra er in Nederland sneeuw viel zag je hordes kinderen naar buiten komen om sleetje te rijden, sneeuwpoppen te bouwen en sneeuwbal gevechten te houden. In iedere straat zag je vrolijke sneeuwpoppen staan, met een wortelneus, muts en sjaal. Als de sneeuw in de avond viel, zag je de spelende kinderen in het donker nog wel, want je wist immers niet hoe lang de sneeuw nog bleef liggen? Ik vermoed dat de kinderen hier de sneeuw niet zo speciaal vinden omdat er toch eigenlijk altijd wel sneeuw valt in Oostenrijk in de winter. Wat denken jullie?

Rauriser Urquell

In het geweldige zomerse najaar dat maar niet leek te eindigen, maakten wij met zijn tweetjes de mooie korte wandeling naar de Rauriser Urquell. Dochter Auswander vergezelde ons dit keer niet. De volgende dag zou ze starten met haar Schnupperwoche (stageweek) bij Wildpark Ferleiten en ze wilde nog graag wat voorbereidingen treffen. Zondag 1 oktober was het, een dag als uit een plaatjesboek, met bijna zomerse temperaturen. Ik had jullie beloofd deze wandeling nog uit te schrijven, het was er simpelweg nog niet van gekomen, want ja, ook hier vliegen de dagen voorbij en zijn goed gevuld.

We rijden goed geluimd het mooie Rauriser dal binnen, tijdens de rit al genietende van het geweldige landschap wat aan ons voorbijtrekt. De kleuring van de bladeren begint al te komen en geeft de bergen een prachtige warme gloed. Tijdens de rit zien we dat het water hier heel hoog heeft gestaan deze zomer. Alhoewel we een fantastisch lange en warme zomer hadden, was er precies één week met veel neerslag. De smalle rivier die door het Rauriser tal stroomt kon het vele water wat in een korte tijd viel toen niet aan en overstroomde. Het rivierzand wat nu opgedroogd op de weides ligt is er een overblijfsel van. De week voor we besloten om deze wandeling te maken belde ik nog even met het plaatselijke Tourismus bureau om zeker te weten dat we de geplande tour wel konden maken. In de ”nachrichten ” had ik destijds namelijk gehoord dat de Goldwashplatz achter in het dal was vernield en ook de brug daar was weggeslagen, maar de wandeling was prima te maken zei de meneer, maar met een kleine omweg.

de mooie boom wegwijzer in Rauris — de mooie boom wegwijzer

Kraftplatz Urquell

Aangekomen bij de parkeerplaats gaan de wandelschoenen aan en de gevulde rugzak op. Alhoewel het een relatieve korte tocht is willen we er ook gewoon een fijne dag van maken en het rustig aan doen. De boom wegwijzer van de Urquell wandeling is overduidelijk en wijst de richting aan. Dan zien we inderdaad dat de brug die over de rivier zou leiden is weggevaagd door het hoog water. Gelukkig wijst ons een tijdelijk bordje de omweg en zo kunnen we via een andere route alsnog aan de andere kant van de rivier komen.

genieten van het uitzicht en het heerlijke nazomerweer

Via de almen gaat met een licht stijging het pad omhoog en met de zon op ons te schijnen, beginnen we het al gauw warm te krijgen. Het voelt bijna hoogzomers warm aan. Maar als we dan de bosrand bereiken en onder het bladerdak verdwijnen voelen we toch al snel dat we in oktober zitten want hier is het een stuk frisser. Het pad door het bos is erg mooi, bemoste bomen, de beginnende herfstkleuren en de kleine hartjes hier en daar op een steen of boom die ons de weg wijzen.

Voor we het weten staan we voor een enorme wegwijzer die gemaakt is van een boom. Hier moeten we eerst weer een stuk afdalen en dan ineens horen we het zachte geklater van water, we moeten dus in de buurt zijn. En dan wordt het langzaam zichtbaar, de Rauriser Urquell. Er zijn meer dan 300 natuurlijke water ”Quellen”, watervallen en bergbeekjes te vinden in het Rauriser tal. Vele imposant door hun grote of het bulderen van het water, maar dit plekje doet het hem vooral in zijn lieflijkheid. Het is een echte Kraftplatz zoals ze dat zo mooi hier zeggen, een plek om op te laden en bij te komen. Het heldere water ”sprudelt” hier uit de aarde, en je hoort ook verder niks als het water en de vogels. Hier en daar zijn wat bankjes en daar kun je heerlijk in de zon genieten van deze natuurgeluiden.

Waldgeheimnis

Alhoewel het zeer verlokkend is om hier neer te strijken en ons onder te dompelen in dit geweldige natuur oplaad plekje, besluiten we nu eerst nog een stuk door te wandelen en op zoek te gaan naar het Waldgeheimnis. De naam klinkt heel geheimzinnig, wat zou het zijn? Via een kleine rondweg rond de Quell gaan we geleidelijk weer omhoog. We komen langs mooie kleine ”Tumpen”, poeltjes met glashelder water en zien ook hier en daar een Forel zwemmen. Boven bij het pad aangekomen is het nog maar een kort stukje naar het waldgeheimnis, een lieflijk bergmeertje midden in het bos dat even geheimenisvol verschijnt als weer verdwijnt in bepaalde periodes van het jaar. Het zonlicht wordt gefilterd door de licht kleurende herfstbladeren en geven het water een nog mooiere gloed. We nemen even plaats op een bankje en genieten van dit schouwspel, als je geloofde in sprookjes zou je ieder moment de elfjes over het water zien dansen.

Pauze met Jause

Na al dit moois gaan we ons bedenken of we doorlopen richting de Mitterastenalm of heerlijk gaan genieten van onze Jause bij de Urquell. We besluiten voor het laatste. Een Jause betekend letterlijk, kleine tussenmaaltijd, of pauze maaltijd. We strijken neer op een bankje bij de Urquell en proeven eerst een slok van dit water. We hebben altijd een beker in onze rugzak, want alle water, tenminste wat goed stroomt is in principe drinkwater hier in de Alpen. Het water is heerlijk, puurder en natuurlijker kun je het niet krijgen! Dan beginnen we aan onze Jause. We genieten van onze verse broodjes die we op de heenweg nog kochten, onze worst, snoeppaprika en tomaatjes. En natuurlijk hoort daar ook een lekkere Schnaps bij. Het voelt als een 5 sterren maaltijd, het hele decor, de frisse lucht, de rust ,het verfrissende water en ons simpel maar kostelijk maaltje. Hier kan toch niks tegen op?

We nemen alle tijd om te genieten en op te laden. Ja want zelfs als je in zo een mooi land leeft, heb je het druk en kun je zorgen en stress hebben, het is immers geen vakantie meer maar ons dagelijks leven nu. Terwijl de warme najaarszon op ons schijnt komen we helemaal bij en worden gewoon wat ”rozig”, pure ontspanning. Uiteindelijk moeten we toch de rugzakken weer inpakken en ons klaar maken voor de afdaling, maar dit mooie plekje gaan we zeker nog eens een keer weer bezoeken en kunnen we jullie niks anders dan aanraden.

Voor nu eerst Piat di en tot ziens, allen bedankt voor jullie likes en reacties, vinden we erg fijn!

Samenvatting:

Familievriendelijke, korte wandeling met veel natuurschoon.

parkeren (gebuhrenpflichtig, 4 euro voor een dag) Parkplatz Bodenhaus Kolmstrasse, vlak voor het tolpoortje naar Kolm Saigurn

148 hoogtemeters, bijna 2 km tot aan het Waldgeheimnis, maar te verlengen tot aan de Mitterastenalm. Dan worden het 530 hoogtemeters.

niet geschikt voor een kinderwagen/buggy.

tip: na de wandeling nog met de kids naar de ”Goldwaschplatz”, hier kun je een kleine cursus Goud wassen doen en materiaal lenen voor 9 euro p.p. https://www.raurisertal.at/de/sommer/aktiv-im-sommer/goldwaschen/ In de bloeitijd van het Goud zoeken kwam 10 procent van het goud wereldwijd, uit Rauris en het naast gelegen Gasteiner dal.

zie voor nog meer wandelingen in het mooie Rauris https://familieauswander.blogspot.com/2023/04/het-raurisertal.html https://familieauswander.org/2023/12/10/sneeuw-overlast-sneeuw-pret/

Over ons.

Wij zijn de familie ”Auswander” bestaande uit vader, moeder en tienerdochter en hebben het noorden van Nederland verruild voor de Majestueuze bergen van Oostenrijk.

Maar waarom?

”Waarom ga je emigreren, je kan er toch ook fijn vakantie houden ?”, was een vraag die we vaak te horen kregen. Tja, dat klopt inderdaad. Maar zodra de 1e toppen van de alpen in zicht kwamen heerste er grote vreugde in de auto, het gevoel van thuiskomen was er direct weer. Nederland zou met gemak 2 keer in Oostenrijk passen, maar heeft iets minder dan de helft aan inwoners. Hier konden we dus nog echte rust vinden, echte ”Kraftplatze” om onze accu weer op te laden. Om op je vrije dag zo even aan de wandel in de bergen te kunnen gaan, heerlijk te verwijlen bij dat mooie bergmeertje of een picknick te houden bij de rivier, dat trok ons toch wel heel erg aan. Verder hebben ze in Oostenrijk echt nog respect voor b.v. politie en hulpverleners. Iets wat in Nederland jammer genoeg ver te zoeken is.

moedeloos en onzeker.

Bijna 30 jaar terug begon onze liefde voor dit mooie land, maar nooit kwam het tot de echte stap. Zoveel vragen……

Hoe ga je te werk? In welke volgorde? Waar vind ik alle informatie? Zijn er complete checklist te vinden?

Je gaat zoeken, navragen, bellen, maar niemand kan je de echte informatie geven. Nu is het tegenwoordig allemaal wat makkelijker omdat je via internet ook veel kunt vinden, maar dan toch ontdek je, dat geen enkele site je de ECHTE praktische informatie geeft die je nodig hebt.

Verder heb je natuurlijk werk nodig. We zijn geen zelfstandigen met een Home office beroep. Hoe kom je aan werk? Hoe vind je woonruimte? Hoe met ons pensioen? Hoe zit het met de gezondheidszorg en scholing? Door onzekerheid overmand en doordat er in die tijd nog zo weinig via internet was te vinden, bleef het dus bij een mooie droom.

Emigreren kun je leren

Inmiddels wonen we nu al weer 7 maanden in het mooie Salzburgerland. We hebben de stap gewaagd. Soms voelde het als een sprong in het diepe. Maar we voelden aan alles: Dit is het moment! Na de Covid crisis was er ineens volop werk te vinden in Oostenrijk en de huizenmarkt in Nederland was ook nog redelijk goed. Een grote kans op een goede verkoop. Daarbij worden we er niet jonger op. Onze dochter wilde ook heel graag emigreren. Dus we hebben alles bij elkaar opgeteld en gingen er voor.

We hebben dus leren emigreren door het gewoon te doen. Ook de gedachte van: We kunnen altijd nog teruggaan als het toch niet blijkt te lukken, hielp ons over de spreekwoordelijke streep. Inmiddels zijn we, zoals je nu zou kunnen zeggen, ervaringsdeskundigen. Werkelijk niemand kan je de echte ”to do list” geven, iedere situatie is anders. Ben je al met pensioen? Kun je je werk in Nederland behouden? Heb je schoolgaande kinderen? En willen die eigenlijk wel emigreren? Als ik soms de beelden zie op de televisie zoals in ”Ik vertrek” en ”het roer om” dan krab ik me even achter de oren. De ouders willen graag emigreren maar de kinderen zien het niet zitten. Dan kun je wachten op problemen. Mensen proberen altijd alles vooruit te plannen, maar bij emigreren is het advies: verwacht het onverwachte. Het gaat toch net even anders dan je denkt.

Blog

In deze blog willen we jullie advies geven bij een eventuele emigratie, maar ook een inkijkje geven in ons nieuwe leven hier. Ook de mooiste tips over uitjes , bezienswaardigheden en vooral veel geweldige wandelingen zullen voorbij komen. Voel je vrij om ons te volgen, dan krijg je bij ieder nieuw blog een update.

Voor nu, tot ziens

oftewel