familieuitje – Pagina 2 – Familie Auswander

Oud en Nieuw & Rodelpret bij Hochfilzen

Inmiddels wonen we al weer meer dan 9 maanden in Oostenrijk en ook zijn we het nieuwe jaar 2024 al weer ingegaan. Het klinkt cliché, maar die maanden zijn werkelijk voorbij gevlogen! Ook hebben we onze 1e winter ervaringen opgedaan en vele kilo’s sneeuw weg geschept. Het is al weer aardig groen aan het worden op onze hoogte en de mooie Langlaufloipe achter ons huis is bijna verleden tijd. Alhoewel we dan vanmorgen wel weer wakker werden met een klein vers laagje sneeuw. Boven in de bergen is het nog goed winter en daar hebben we leuke wandelingen gemaakt om na gedane wandel arbeid weer vrolijk naar beneden te rodelen.

Ski les

Dochter Asuwander heeft Kerstvakantie en heeft zich op de lange latten gewaagd. We gingen vaak naar Oostenrijk , of een ander Alpenland op vakantie, maar nooit in de wintertijd. Erg duur en ondanks dat, vreselijk druk! Nu ook, Pinzgau is werkelijk overlopen van de wintersportfanaten en nu de tunnel van Zell am see ook nog eens is gesloten vanwege ernstige problemen, is het werkelijk een ”crime” om hier te rijden. Ik denk dat ik nog sneller kan lopen. Maar goed, als je dochter dan graag wil leren ”skifahren” dan doe je haar toch maar een beginnerscursus kado en waag je je in de drukte.

Propvolle parkeerplaatsen, auto’s op de gekste plekken geparkeerd en overal mensen met een grappig loopje vanwege de skischoenen en een stel latten over de schouders. Nee niet mijn ding, ik kijk weer uit naar de lente, zomer en prachtig najaar waar we weer heerlijk aan de wandel in de rust kunnen zijn. Maar ik snap onze jongste best.

Toen ik haar aan het eind van de dag ophaalde kon ze nauwelijks meer lopen op die logge zware skischoenen en was ze blij ze uit te kunnen trekken thuis. Ook de volgende dag had ze natuurlijk napret door de spierpijn. Ja je bent zo geconcentreerd bezig en gebruikt toch weer andere spieren dan normaal. Dag 2 ging het al een stuk makkelijker en zag je dat ze de smaak te pakken kreeg. Ik doe het haar niet na hoe ze na zo een korte tijd lessen al mooi zelfstandig naar beneden geskied kwam!

Oud en Nieuw

De jaarwisseling is super rustig verlopen, gewoonweg vreemd. Waar je in Nederland al dagen van te voren de harde knallen hoort hoorden we ze hier pas, heel in de verte, in de oudjaarsavond. Zelfs onze Pascha wilde nog wel naar buiten, al hebben we dat nog maar even niet gedaan voor de zekerheid.

Vanmorgen lag er dus weer een klein laagje verse sneeuw. Op de 1e dag van 2024 waren de bomen weer ”angezuckerd” en ging er zelf weer af en toe iemand over de loipe. We maakten nog een ommetje om even de benen te strekken en een frisse neus te halen. De bergen waren niet te zien, er hangt nevel in de dalen, maar het was fijn om even buiten te zijn. De wegen waren schoon, geen rommel te vinden, wat een verschil met Nederland. Ook horen we op de radio hoe het toegegaan is met hulpverleners, het is gewoon een schande dat mensen die hulp komen bieden bekogeld worden met vuurwerk! Laat ons dan maar in het rustige Oostenrijk wonen.

Hoamatzlhütte

Zaterdag maakten we een leuke wandeling en Rodeltocht naar de Hoametzlhütte die we jullie niet willen onthouden. Lees mee en geniet.

De rit alleen al is om van te genieten, witte bergtoppen steken af tegen de knalblauwe lucht. Het is een dag als uit een reclame spotje voor een wintersportvakantie, betoverend mooi. Al genietend rijden we richting het Pillersee gebied, hier maakten we in juli al een hele mooie, en warme wandeling met mijn ouders toen ze hier op vakantie waren. Via de Griessenpass zijn we vanuit het Salzburgerland Tirol binnen gereden. Hochfilzen valt onder het Bezirk Kitzbühel en telt 1296 inwoners. Normalerwijs dan natuurlijk, want aan de buitenlandse auto’s te zien die hier bij de vakantiehuizen en appartementen staan zal het aantal inwoners nu wel verdubbelt zijn!

We vinden een parkeerplekje vlak bij de kerk in het centrum van Hochfilzen , direct naast het bordje Winterwanderweg. De jassen en wandelschoenen gaan aan, de slee uit de auto en we gaan op pad. We kijken ons de ogen uit, zo een groot Langlauf Loipen gebied hebben we nog nooit gezien en van jong tot oud, gaat met een vaartje voorbij.

Dan zien we op een bordje de route naar de Hoametzlhütte aangegeven en dus het begin van de Rodelbaan. Oei , dit is een steil pad omhoog, al gauw trek ik mijn jas los en mijn sjaal af, met de inspanning en de zon op ons , breekt het zweet je gauw uit. Af en toe nemen we een ”verschnaufpause” en genieten we van de skiërs die naar beneden komen van de naastgelegen Piste.

De slee weet niet wat hem overkomt, sinds we hier winter hebben is hij al op meerdere wandel en rodeltochten meegegaan. in Nederland hing hij vaak jarenlang in de schuur , werkeloos , rond te hangen. Onze beide dochters hebben er als kinderen veel plezier op beleefd, en nu beleefd de slee hier zijn 2e jeugd!

Wanneer komt die hut nou eens in zicht vragen we ons af? De route wordt steeds steiler en wij worden steeds warmer. Tijd voor een pauze dus. Het sleetje dienst als bankje en vader Auswander settelt zich op een achtergebleven stuk gereedschap aan de bosrand. Uit mijn rugzak haal ik een Tupperware doos met Landjäger worst , Glocknerkönig kaas en snoepkomkommertjes. Dit gaat er smakelijk in natuurlijk en geeft genoeg energie om de laatste etappe te lopen.

Bij de hut aangekomen zien we het terras vol met mensen, de heerlijkste geuren komen in onze neus en de serveersters lopen vol dampende borden eten rond. Mensen genieten tijdens hun ski dag van hun welverdiende maaltijd in de zon. Er staat geen wind, dus het voelt bijna als een zweem van de lente aan. We nemen even de tijd om te genieten van het mooie uitzicht en uit te blazen van de tocht. Dan betalen we 3 euro per rodel en zoeken ons er 2 mooie exemplaren uit, zodat we alle 3 zo meteen naar beneden kunnen suizen. Ik kies er 1 exemplaar met een rem uit, want als ik zo die spekgladde en brede ijzers onder deze exemplaren zie, denk ik die wel nodig te hebben.

Met een rotgang suizen we dan van de berg af. Zo steil hebben we nog niet gerodeld hier, maar wat een lol kun je dan hebben. Ik sla nog een keer om met mijn rodel, omdat ik even de handigheid moet krijgen in het remmen en sturen en er dan net om de bocht een stel wandelaars omhoog komt. Gierend van de lach klop ik de sneeuw van mijn kleding , zet mijn slee omhoog en zet de achtervolging in. Een stuk sneller dan we omhoog gingen zijn we natuurlijk beneden.

Voor de ”fun” lopen we nog even een stukje omhoog om nog even het gevoel vast te houden , dit herhalen we een paar keer en dan zetten we de gehuurde rodels bij de anderen onder aan de baan. Het was een leuke , spannende bezigheid. We lopen rustig terug naar de auto en aanvaarden de terugrit. Terwijl we in de auto genieten van de mooie auto rit voelen we onze wangen gloeien van de zon . Zo is de winter echt geen straf!

de rodels staan in de sneeuw — Rodeltocht Hochfilzen

Samenvatting

De Rodelbahn is 1,5 km lang en heeft een hoogteverschil van 215 meter

Rodels zijn te huren bij de Hoametzlhütte voor 3 euro per stuk.

Je wandelt in een klein uurtje, vanuit het dorp bij de rodelbaan omhoog, volg dan eerst de rode bordjes Winterwanderweg.

s’avonds is de Rodelbahn verlicht, je zou een Skidoo kunnen reserveren om je naar boven te vervoeren. (Tel. +43.664.6064415)

Vanuit het mooie Oostenrijk weer Pfiat di

Veel liefs van de Auswanders

en bedankt voor jullie lieve reacties en likes!

Plaats een reactie Reactie annuleren

Rauriser Urquell

Korte, maar prachtige, familievriendelijke wandeling naar de Rauriser Urquell

Winterperikelen

Zoals beloofd schrijf ik nog het verslag van de wandel dag naar de Rauriser Urquell, het is zo een mooi plekje aarde, dit wil ik jullie niet onthouden. Terwijl ik naar buiten kijk zie ik nog af en toe een Langlaufer over de loipe voorbij gaan. Na de vele sneeuw heeft zich nu langzaam de dooi ingezet, want het regende ”warm water”. Dit was waar de Einheimischen al bang voor waren, als de sneeuw al vroeg valt, direct vanaf begin november, dan is het vaak gedaan tegen die tijd dat het echt moet komen. Meneer Auswander heeft de sneeuwkettingen al moeten gebruiken, ook die ”vuurdoop” heeft hij in zijn werk weer gehad. Dochter Auswander neemt iedere dag de bus of trein naar school en merkt dat de wintersport fanaten massaal deze kant op zijn gekomen, er is geen plekje meer te vinden en ze staan als haringen in een tonnetje op elkaar. Allemaal gaan ze richting Schmittenhöhe of de Kitzsteinhorn

De Langlaufloipe en de ”winterwanderweg” achter ons huis over de golfbaan zijn volop gebruikt en zullen het nog wel even volhouden verwacht ik.. Het is een prachtig gezicht om vanuit onze huiskamer de Langlaufers voorbij te zien suizen. Zelf maakten we de afgelopen weken ook fijn gebruik van de geprepareerde route om even een ”frisse” neus te halen en de benen te strekken. Heerlijk zo een achtertuin, of niet soms?

Wat me trouwens opviel is dat er zo weinig kinderen hier in de sneeuw spelen. Zodra er in Nederland sneeuw viel zag je hordes kinderen naar buiten komen om sleetje te rijden, sneeuwpoppen te bouwen en sneeuwbal gevechten te houden. In iedere straat zag je vrolijke sneeuwpoppen staan, met een wortelneus, muts en sjaal. Als de sneeuw in de avond viel, zag je de spelende kinderen in het donker nog wel, want je wist immers niet hoe lang de sneeuw nog bleef liggen? Ik vermoed dat de kinderen hier de sneeuw niet zo speciaal vinden omdat er toch eigenlijk altijd wel sneeuw valt in Oostenrijk in de winter. Wat denken jullie?

Rauriser Urquell

In het geweldige zomerse najaar dat maar niet leek te eindigen, maakten wij met zijn tweetjes de mooie korte wandeling naar de Rauriser Urquell. Dochter Auswander vergezelde ons dit keer niet. De volgende dag zou ze starten met haar Schnupperwoche (stageweek) bij Wildpark Ferleiten en ze wilde nog graag wat voorbereidingen treffen. Zondag 1 oktober was het, een dag als uit een plaatjesboek, met bijna zomerse temperaturen. Ik had jullie beloofd deze wandeling nog uit te schrijven, het was er simpelweg nog niet van gekomen, want ja, ook hier vliegen de dagen voorbij en zijn goed gevuld.

We rijden goed geluimd het mooie Rauriser dal binnen, tijdens de rit al genietende van het geweldige landschap wat aan ons voorbijtrekt. De kleuring van de bladeren begint al te komen en geeft de bergen een prachtige warme gloed. Tijdens de rit zien we dat het water hier heel hoog heeft gestaan deze zomer. Alhoewel we een fantastisch lange en warme zomer hadden, was er precies één week met veel neerslag. De smalle rivier die door het Rauriser tal stroomt kon het vele water wat in een korte tijd viel toen niet aan en overstroomde. Het rivierzand wat nu opgedroogd op de weides ligt is er een overblijfsel van. De week voor we besloten om deze wandeling te maken belde ik nog even met het plaatselijke Tourismus bureau om zeker te weten dat we de geplande tour wel konden maken. In de ”nachrichten ” had ik destijds namelijk gehoord dat de Goldwashplatz achter in het dal was vernield en ook de brug daar was weggeslagen, maar de wandeling was prima te maken zei de meneer, maar met een kleine omweg.

de mooie boom wegwijzer in Rauris — de mooie boom wegwijzer

Kraftplatz Urquell

Aangekomen bij de parkeerplaats gaan de wandelschoenen aan en de gevulde rugzak op. Alhoewel het een relatieve korte tocht is willen we er ook gewoon een fijne dag van maken en het rustig aan doen. De boom wegwijzer van de Urquell wandeling is overduidelijk en wijst de richting aan. Dan zien we inderdaad dat de brug die over de rivier zou leiden is weggevaagd door het hoog water. Gelukkig wijst ons een tijdelijk bordje de omweg en zo kunnen we via een andere route alsnog aan de andere kant van de rivier komen.

genieten van het uitzicht en het heerlijke nazomerweer

Via de almen gaat met een licht stijging het pad omhoog en met de zon op ons te schijnen, beginnen we het al gauw warm te krijgen. Het voelt bijna hoogzomers warm aan. Maar als we dan de bosrand bereiken en onder het bladerdak verdwijnen voelen we toch al snel dat we in oktober zitten want hier is het een stuk frisser. Het pad door het bos is erg mooi, bemoste bomen, de beginnende herfstkleuren en de kleine hartjes hier en daar op een steen of boom die ons de weg wijzen.

Voor we het weten staan we voor een enorme wegwijzer die gemaakt is van een boom. Hier moeten we eerst weer een stuk afdalen en dan ineens horen we het zachte geklater van water, we moeten dus in de buurt zijn. En dan wordt het langzaam zichtbaar, de Rauriser Urquell. Er zijn meer dan 300 natuurlijke water ”Quellen”, watervallen en bergbeekjes te vinden in het Rauriser tal. Vele imposant door hun grote of het bulderen van het water, maar dit plekje doet het hem vooral in zijn lieflijkheid. Het is een echte Kraftplatz zoals ze dat zo mooi hier zeggen, een plek om op te laden en bij te komen. Het heldere water ”sprudelt” hier uit de aarde, en je hoort ook verder niks als het water en de vogels. Hier en daar zijn wat bankjes en daar kun je heerlijk in de zon genieten van deze natuurgeluiden.

Waldgeheimnis

Alhoewel het zeer verlokkend is om hier neer te strijken en ons onder te dompelen in dit geweldige natuur oplaad plekje, besluiten we nu eerst nog een stuk door te wandelen en op zoek te gaan naar het Waldgeheimnis. De naam klinkt heel geheimzinnig, wat zou het zijn? Via een kleine rondweg rond de Quell gaan we geleidelijk weer omhoog. We komen langs mooie kleine ”Tumpen”, poeltjes met glashelder water en zien ook hier en daar een Forel zwemmen. Boven bij het pad aangekomen is het nog maar een kort stukje naar het waldgeheimnis, een lieflijk bergmeertje midden in het bos dat even geheimenisvol verschijnt als weer verdwijnt in bepaalde periodes van het jaar. Het zonlicht wordt gefilterd door de licht kleurende herfstbladeren en geven het water een nog mooiere gloed. We nemen even plaats op een bankje en genieten van dit schouwspel, als je geloofde in sprookjes zou je ieder moment de elfjes over het water zien dansen.

Pauze met Jause

Na al dit moois gaan we ons bedenken of we doorlopen richting de Mitterastenalm of heerlijk gaan genieten van onze Jause bij de Urquell. We besluiten voor het laatste. Een Jause betekend letterlijk, kleine tussenmaaltijd, of pauze maaltijd. We strijken neer op een bankje bij de Urquell en proeven eerst een slok van dit water. We hebben altijd een beker in onze rugzak, want alle water, tenminste wat goed stroomt is in principe drinkwater hier in de Alpen. Het water is heerlijk, puurder en natuurlijker kun je het niet krijgen! Dan beginnen we aan onze Jause. We genieten van onze verse broodjes die we op de heenweg nog kochten, onze worst, snoeppaprika en tomaatjes. En natuurlijk hoort daar ook een lekkere Schnaps bij. Het voelt als een 5 sterren maaltijd, het hele decor, de frisse lucht, de rust ,het verfrissende water en ons simpel maar kostelijk maaltje. Hier kan toch niks tegen op?

We nemen alle tijd om te genieten en op te laden. Ja want zelfs als je in zo een mooi land leeft, heb je het druk en kun je zorgen en stress hebben, het is immers geen vakantie meer maar ons dagelijks leven nu. Terwijl de warme najaarszon op ons schijnt komen we helemaal bij en worden gewoon wat ”rozig”, pure ontspanning. Uiteindelijk moeten we toch de rugzakken weer inpakken en ons klaar maken voor de afdaling, maar dit mooie plekje gaan we zeker nog eens een keer weer bezoeken en kunnen we jullie niks anders dan aanraden.

Voor nu eerst Piat di en tot ziens, allen bedankt voor jullie likes en reacties, vinden we erg fijn!

Samenvatting:

Familievriendelijke, korte wandeling met veel natuurschoon.

parkeren (gebuhrenpflichtig, 4 euro voor een dag) Parkplatz Bodenhaus Kolmstrasse, vlak voor het tolpoortje naar Kolm Saigurn

148 hoogtemeters, bijna 2 km tot aan het Waldgeheimnis, maar te verlengen tot aan de Mitterastenalm. Dan worden het 530 hoogtemeters.

niet geschikt voor een kinderwagen/buggy.

tip: na de wandeling nog met de kids naar de ”Goldwaschplatz”, hier kun je een kleine cursus Goud wassen doen en materiaal lenen voor 9 euro p.p. https://www.raurisertal.at/de/sommer/aktiv-im-sommer/goldwaschen/ In de bloeitijd van het Goud zoeken kwam 10 procent van het goud wereldwijd, uit Rauris en het naast gelegen Gasteiner dal.

zie voor nog meer wandelingen in het mooie Rauris https://familieauswander.blogspot.com/2023/04/het-raurisertal.html https://familieauswander.org/2023/12/10/sneeuw-overlast-sneeuw-pret/

Sneeuw overlast & Sneeuw pret

Sneeuw, een wonderlijk goedje!

Wat een bijzonder ”goedje” toch dat sneeuw. Waterdruppels in de wolken, veranderen doordat de temperatuur onder het vriespunt daalt, tot hele fijne ijsnaaldjes of ijskristallen. Op hun weg naar beneden nemen ze op hun weg allemaal stofdeeltjes mee, zoals as en zand en op deze manier groeien de ijskristallen tot sneeuwkristallen uit. Ze kunnen allerlei vormen hebben, maar zijn altijd zespuntig , een beetje stervormig. Als het dan waait plakken de sneeuwkristallen aan elkaar en vormen een vlok. Een vlok bestaat uit ijs, met een heleboel lucht tussen de ijsnaaldjes, vergelijkbaar met een kussen vol dons en lucht.

En zo zagen wij dus , als uit een sprookje, die mooie sneeuwvlokken naar beneden dwarrelen. Het zag er betoverend uit, maar de volgende dag was het minder voor ons. We zaten bijna letterlijk en figuurlijk ingesneeuwd. We wonen aan het eind van een doodlopende straat en er lag nu dus bijna een halve meter sneeuw. Waar laat je het?

In plaats dus van even lekker uitslapen en rustig aan doen was het dus sneeuwruimen geblazen. Als eenmaal de grote shovel er is om de boel te ruimen moest je zorgen dat je alle sneeuw had weggeruimd van je pad en in ons geval ook van de werk bus. Het is een verplichting dat daken van bussen en vrachtauto’s ijs en sneeuwvrij moeten zijn , dit kan anders tot hele gevaarlijke situaties leiden op de weg. De trap en de ragebol moesten er dus aan te pas komen, een zware klus. En dan nog eens de vrachtauto op maandagochtend! Aan het eind van de ochtend lagen er op onze parkeerplaats 2 enorme bergen met sneeuw en in de rest van de wijk was op elke vrije hoek ook een berg heen geschoven. We keken ons de ogen uit. Op de radio hoorden we van veel chaos op de weg, ”schneekettenpflicht” op veel wegen en omgevallen bomen door de sneeuwlast. Even overviel ons een gevoel van : Oh jee, zo zijn de winters dus in Oostenrijk, Hellup!

Gelukkig heeft sneeuw ook een andere kant. Je kan er ook enorm veel plezier aan beleven. Zo maakten we een hele mooie wandeling en ”rodeltocht” in het Raurisertal, die we jullie niet willen onthouden.

Rodelen in Rauris

We hebben hier in Oostenrijk zo een 7 extra Feiertage en op ”Maria Empfangnis” besloten wij richting het mooie Rauriser tal te vertrekken. Ik had gelezen dat de tolstraat die naar Kolm Saigurn leid in de winter gesloten is, maar dat je er wel heel mooi kunt wandelen en dat er door de bossen ook mooie Schneeshuhwanderwege waren aangelegd. Dus hup de slee in de auto, de bergschoenen en de rugzak gevuld met een thermos warme Chocomel.

Alleen de rit ernaar toe is een genot, we reden door een waar Winterwonderland. De wegen waren mooi schoon, alleen het laatste deel was niet sneeuwvrij, maar met winterbanden prima te berijden. Het is een prachtig dal zo maakten we dit voorjaar in deze omgeving ook al eens een mooie korte winterwandeling compleet met sneeuwpop https://familieauswander.blogspot.com/2023/04/het-raurisertal.html .

De auto parkeren we vlak voor het begin van de Mautstrasse (tol) bij Alpengasthof Bodenhaus, dit kost je voor een dagkaart 4 euro, maar goed de parkeerplaats is dan ook van sneeuw geruimd. Dit is tevens de startplaats van vele wandelingen, zo maakten wij er in de nazomer nog een mooie tocht naar de Rauriser Urquell, ik heb deze wandeling echter nog nooit uitgeschreven en zal dat binnenkort alsnog proberen te doen, want het is een echte aanrader. In ieder geval gaan we deze ochtend lopend de Mautstrasse richting Kolm Saigurn op, een grappig gevoel als wandelaar heb je nu dit mooie pasje even voor jezelf. We zien ook de bordjes van de winterwandeling, maar daar is voor ons de sneeuw echt te diep om te lopen, daar moet je echt Sneeuwschoenen dragen of van die ”Tennisrackets” zoals ik altijd gekscherend zeg.

We volgen de Mautstrasse en gaan geleidelijk een beetje stijgen. Het is heel stil, nog stiller dan normaal. Is je ooit wel opgevallen hoeveel sneeuw eigenlijk het geluid dempt? Soms horen we even het water in het riviertje maar dat is ook alles. De naaldbomen hangen zwaar van de sneeuw en de natuur is overweldigend. Ik voel me een beetje alsof ik loop in de wereld van Narnia.

Dochter Auswander wil wel eens even proberen of de slee een beetje goed glijd. Ze stapt op de slee en daar suist ze al heen. Maar hoe stuur je met zo een slee, er zit immers geen stuur op. Gelukkig kan ze de slee iets naar de kant sturen en komt ze tot stilstand, waarop haar vader ook even op de slee stapt en laat zien hoe ze met gebruik van haar voeten de slee wat kan bijsturen. We klimmen daarna rustig door en ondanks dat het onder 0 is is het helemaal niet koud. Zeker met die klim, en er staat geen zuchtje wind. Af en toe staan we even stil want het zicht over het hele dal wordt alleen maar mooier. Ook breekt de bewolking wat open en komt er wat blauwe lucht tevoorschijn.

Af en toe suist er ons een skiër voorbij of een andere rodelaar op een slee, maar voor de rest genieten we van de stilte en het uitzicht onderweg. We drinken de warme Chocomel op en een Snelle Jelle koekreep en dan willen we toch echt graag aan het Rodel avontuur beginnen. We besluiten de terugweg in etappes terug te nemen, zodat we elk een mogelijkheid hebben om hier van te genieten. Je zou in één keer naar beneden kunnen suizen , maar dan heeft een ander geen kans. een 2e slee was nu toch wel ideaal geweest. Dit komt op de bucketlist voor volgend winter!

Jullie snappen dat we enorm veel pret hebben gehad, vooral als de slee in een bocht bijna omkiepte. We voelden ons even allemaal kinderen, zorgeloos en vrij. De rit naar beneden ging dus een stuk sneller dan de wandeling omhoog, we hadden nog wel uren door willen rodelen. Maar ja , we hadden geen zin om de hele klim nog eens weer te maken en daarbij werden we het laatste stukje toch ook wel een beetje koud. We kunnen niet anders dan terugkijken op een leuke tijd als gezin. We weten niet hoe de winter verder verloopt, misschien kunnen we het deze winter nog eens doen en anders volgend winter, maar dan met een extra slee erbij!

Pfiat di en de groetjes van de Auswanders.

Een reactie of like vinden we altijd fijn.

Winter en Klammsee

Vanaf dat we terug zijn in Oostenrijk hebben we al meer sneeuw gehad dan in één winter in Nederland en dan denk ik even niet aan de winters uit onze jeugd, maar die van de laatste jaren. Er is een echte ”Schneewalze” over Oostenrijk getrokken en we zijn voor ons gevoel van de nazomer, die maar niet leek te eindigen, in de winter terecht gekomen! Vanmorgen zag het er sprookjesachtig mooi uit vanuit ons raam, de wit besneeuwde Kitstein en Imbachhorn staken prachtig af tegen de blauwe lucht. Toch is het ook wel een beetje spannend. Onze 1e winter hier in de Alpen, wat gaat ze ons brengen?

uitzicht uit ons kamerraam, de tuin bedekt met sneeuw — winter in onze tuin

Als ik nu zie wat een grote bergen sneeuw overal bij elkaar geschoven liggen, dan vraag ik me af hoe dat wel niet moet voor de rest van de winter. De winter is eigenlijk nog niet eens echt begonnen, we zitten nog in november. De werkbus waarmee meneer Auswander naar zijn LKW rijd staat al op een andere plek en onze buurman vertelde dat die hele kant van de parkeerplaatsen wel eens compleet vol lag met sneeuw tot 2 meter hoogte.

Dochter Auswander gaat tegenwoordig , nu het kouder is met de trein naar school en vroeg zich af of de treinen wel zouden rijden nu er zo veel sneeuw lag, in Nederland was het immers vrijwel direct code Oranje en lag alles op ”z’n kont”. Best benieuwd hoe de rest van de winter hier verloopt. Van Einheimischen begrepen we dat als de sneeuw vaak erg vroeg kwam , zoals nu, tegen de tijd dat het echt nodig was, het juist niet kwam, en dan zat je tijdens de kerstvakantie met hoge plus temperaturen. We zullen zien.

krampus

De winkels liggen vol met allerlei december lekkernijen, maar hele andere dan in Nederland, hier vind je geen chocolade letters, speculaas, pepernoten en marsepein. Dat laatste vindt dochter Auswander wat minder, want ze was altijd gek op de Marsepeinen varkentjes, fruit of aardappeltjes. Chocoladefiguren zijn hier wel, maar dan een beetje anders, naast st. Nicolaus zijn hier ook Krampus figuren. Hier in Oostenrijk komt de ”Goed heilig man ” niet mijn zijn zwarte Pieten, maar met de Krampus. Een stel engerds die zo uit een onderwereld weggekropen lijkten te zijn. Het principe is het zelfde, lieve kinderen worden beloond, stoute kinderen worden gestraft door de Krampus.

Als je niet wist dat er onder het houten duivels masker een mens zat, zou je werkelijk doodsbang zijn. Het masker heeft ook nog eens hoorns, vaak van een echt dier. Ze dragen dierenvellen, meesttijds van een geit of schaap, een koeienbel, kettingen, soms ook een zweep of tenenwilg en een zak om de stoute kinderen in te stoppen . Persoonlijk vind ik het een best eng uitziend verschijnsel, en ik lees ook af en toe weer dat er echt mensen gewond raken als de Krampus zo in zijn rol opgaat dat hij mensen bezeerd met zijn zware ijzeren ketting. Jullie snappen dat ik me zodra het donker wordt niet meer op straat begeef. Hier is de Nederlandse Zwarte Piet of Roetveegpiet, zoals ze tegenwoordig liever willen, een lieverdje bij vergeleken.

Wist je dit?

De Krampus is een beestachtige demon uit de folklore van de Alpenregio’s. Het woord komt van het Oud Hoogduitse woord voor klauw: Krampen. De Krampus is in de Alpenregio de metgezel van Sinterklaas. Hij komt voor in onder andere Beieren, Oostenrijk, Hongarije, Slovenië, Kroatië, Italië en Tjechië .
https://nl.wikipedia.org/wiki/Krampus

Klammsee Kaprun

Wij maakten een rondje Klammsee toen het opgehouden had met sneeuwen, even een ”frisse neus” halen en genieten van het Winter Wonder Land . De parkeerplaats was gelukkig ook geschoven dus was er ruimte om de auto te parkeren en om goed uit de auto te stappen. De Klammsee is onderhand een bekend stuk terrein van ons. Makkelijk te bereiken en echt iets voor een leuk kort rondje om.

de houten bruggetjes van de Sigmund Thun klamm bedekt met een laag sneeuw

Hier is ook de start van de Sigmund Thun Klamm een mooie diepe kloof die via houten bruggetjes te wandelen is, maar nu voorlopig winterstop heeft. Via het normale pad dat licht stijgend is bereiken we de brug die over de klamm loopt. In de diepte zien we de rivier en langs de rotsen beginnen de 1e ijspregels zich te vormen. Wat een geweldig gezicht! Afgelopen februari liepen we deze route voor het eerst terwijl we ons even een korte break van de verhuisperikelen gunden en zagen we enorme wanden vol ijspegels. Het begin is er nu weer en zal over de komende maanden waarschijnlijk weer een mooi kunstwerk gaan vormen. Zie voor een uitgebreid verslag op : https://familieauswander.blogspot.com/2023/03/de-bevroren-wereld-van-de-sigmund-thun.html

Via het normale wandelpad bereiken we de uitgang van de kloof, hier steken we via de houten bruggetjes over naar de andere kant . De treden zijn met de verse sneeuw nog goed te belopen en niet zoals in februari één grote glijbaan. Wat hadden we toen een lol toen we probeerden daar ook om hoog te lopen, maar we even hard terug gleden. Boven bij de dam kijken we over de prachtige glasheldere en smaragdgroene Klammsee heen. We zien meer voetstappen in de sneeuw, maar het is heel rustig deze dag.

Toch zien we ineens 2 mannen die zich aan het uitkleden zijn. Zouden ze gaan ijszwemmen? Alleen al bij de gedachte krijgen we alle 3 acuut kippenvel. En ja hoor, daar gaan ze, zonder gil of kreet zo het ijskoude water in. Wat een ”Die hards”, vol verwondering staan we toe te kijken al willen we niet op een stel gluurders lijken. Lang zitten ze niet in het water, dan komen ze eruit, springen nog wat in de rondte om zich warm te krijgen en drogen zich af. Het schijnt heel gezond te zijn maar ik doe het ze niet na!

Klammseehttps://familieauswander.org/wp-content/uploads/2023/11/winter-3.jpg — Klammsee Kaprun

Op een gegeven moment kom je weer bij een hoge rotspartij, ook hier beginnen zich de ijspregels al mooi te vormen. In de loop van de winter, mits koud genoeg natuurlijk, zal het weer aangroeien tot een ijskoud kunstwerk. En zo zijn we geleidelijk aan weer rond de Klammsee gelopen. We kunnen niet anders dan deze wandeling aan te raden, zeker in combinatie met de Sigmund Thun Klamm als die straks weer open is. Voor nu was de wandeling lang genoeg, de gedachte aan de warme houtkachel en een Chocomel lokt ons richting de auto.

Vanuit een winters Zell am see zeggen we Pfiat di en Groetjes van de Auswanders

ps: Verheugen jullie je in Nederland ook op wat sneeuw? En zijn er nog wintersporters onder jullie? We lezen graag een reactie of krijgen een duimpje.

samenvatting:

parkeren bij de ingang van de Sigmund Thun Klamm in Kaprun Kesselfallstrasse of het pasje richting de Mooserboden Stausee volgen en daar direct naast de Klammsee parkeren.

Korte Familievriendelijke rondwandeling. Er is ook een klein speeltuintje, een Jausenstation (alleen zomers geopend)en een Kneippanlage en veel zitbankjes.

3 km, 112 hoogtemeters

Vanaf hier is zomers ook mogelijkheid om verder te wandelen richting de Schneckenreithalm, die van mei t/m september”bewirtschafted” is en lokale producten aanbied, of via een steile klim naar de Glocknerblick . (wegnummers, 17, 17a en 29)

klararogaar

29 november 2023

Wat een mooie winterwonderland bij jullie. Toen ik vanmorgen naar de auto liep zag het er een beetje winters uit op de ramen maar het kleine beetje natte sneeuw viel er zoweer af Maar even afwachten wat we morgen nog krijgen. Nou hoeft het ook niet als je de weg op moet maar als je vrij bent en een dik pak sneeuw ziet er toch wel heel mooi uit zoals bij jullie en wat een mooi uitzicht in de achtertuin.

Die Krampus vindt ik er ook wel eng uitzien idd Dat is weer heel anders dan hier met de pieten . Dat zal wel even wennen zijn!

Groetjes fam KR

LikeGeliked door 1 persoon

Beantwoorden
1. Priscilla familieauswander
  
  29 november 2023
  
  Ja op het moment is het in NL ook een beetje winters zien we wel . We hoorden al iets op de radio van schaatskoorts. Jaja we blijven nog wel een beetje op de hoogte. Bedankt voor jullie reactie en lieve Grusse van de Auswanders
  
  LikeLike
  
  Beantwoorden
ciskad80f83de3c

29 november 2023

Jee wat een eng verhaal van die krampus… Lekker binnen blijven..
Maar weer mooie winter wonderland plaatjes..
Groetjes van ons😘

LikeGeliked door 1 persoon

Beantwoorden
1. Priscilla familieauswander
  
  30 november 2023
  
  dankjewel Cis. En hoe is het in NL, ook al wat sneeuw gevallen? Hahaha ik blijf lekker binnen nadat het donker wordt. Pfiat di en LG van ons
  
  LikeLike
  
  Beantwoorden
  1. ciskad80f83de3c
    
    30 november 2023
    
    Hier nu ook best koud hoor,
    Af en toe wat sneeuw maar blijft niet liggen nog…
    Verder alles goed hier😘
    
    LikeGeliked door 1 persoon
2. erikdrent24f44b7416
  
  17 januari 2024
  
  Prachtig mooi🥳. Hier vriest het eindelijk een beetje en er ligt zowaar een laagje sneeuw. Het schijnt dat komende week de herfst weer begint dus blij aub die geweldige sneeuwfoto’s posten of de socials 👌🏼
  
  LikeGeliked door 1 persoon
  
  Beantwoorden
  1. Priscilla familieauswander
    
    17 januari 2024
    
    Dankjewel Erik, en ja, komt goed, dat zullen we zeker doen!
    
    LikeLike
Door het Achenwald naar de Krimmler Wasserfälle – Familie Auswander

17 januari 2024

[…] vaste wandelgebied voor een korte maar mooie ronde. Dit kun je ook hier lezen op het oudere blog. https://familieauswander.org/2023/11/29/winter-en-klammsee/ De vorst had boven op de sneeuw wonderlijk mooie figuurtjes gemaakt, haast kleine veertjes die […]

LikeGeliked door 1 persoon

Beantwoorden

Ga terug

Je bericht is verzonden

@familieauswander

Winterwandelen in Oostenrijk

Winter Wonderland

De sneeuw in de dalen is alweer weggesmolten, maar hogerop en zeker aan de schaduwkant is het nog een heel ”Winter Wonderland”. Na een week met werk en school hebben we wel weer behoefte om onze spreekwoordelijke accu op te laden en een mooie wandeling te maken. Op dit moment is het ook nog een mooi samenspel van de gekleurde bladeren aan de bomen en het wit van de sneeuw. We zitten ”op de wip” van de herfst naar de winter en de zon schijnt, wat wil een mens nog meer?

Wandelplezier in Bad Fusch

Het ooit zo mondaine kuuroord Bad Fusch mogen we inmiddels wel als één van onze favoriete plekjes hier benoemen en dus besluiten we deze ochtend die kant weer eens op te gaan. Bad Fusch met zijn vele bronnen was al eeuwen bekend om zijn helende werking. Zijn bloeitijd bereikte het echter in de 19e eeuw toen bezochten gemiddeld zo een 500 kuurgasten uit binnen en buitenland de kuurplaats tijdens de zomermaanden. Ooit waren er 11 heilquellen maar door verschillende lawines zijn er tegenwoordig nog 3 over gebleven. De laatste jaren is er veel hersteld, zo kwam er een Kneipp anlage en een Jausenstation waar je lekker kunt eten. Maar er is vooral veel wandelplezier te behalen in Bad Fusch. Een korte maar mooie wandeling leid je vanaf de, overigens gratis, parkeerplaats langs de bronnen. Een lange, zwaardere, maar oh zo mooie tocht start hier trouwens ook, zoals je op mijn oude blog kunt lezen. https://familieauswander.blogspot.com/2023/08/kreuzkopfl.html

Weichselbachtal in de sneeuw

Dit keer gaan we voor een tocht het Weichselbachtal in . We nemen eerst nog even een kijkje bij de Teich het betoverend mooie bergmeertje en dan gaan we richting het hek om het Quellengebiet te verlaten . Het lijkt wel of we alleen op de wereld zijn, het enige geluid is het ruizen van de beek en het kraken van de sneeuw onder onze schoenen. De sneeuw heeft de hele wereld hierboven bijna betoverd met haar witte poeder laag, zelfs het geluid klinkt anders. Is jullie dit ooit ook opgevallen? Ik zet één van mijn wandelstokken tegen de sneeuw die op een bankje ligt en meet op die manier 30 cm sneeuw. Wat zullen velen in Nederland hier jaloers op zijn. Hoe lang is het wel niet geleden dat we in Nederland echt even van fijne sneeuw konden genieten? En dan bedoel ik niet die Prut sneeuw maar een echte mooie laag om sneeuwpoppen mee te bouwen of een iglo.

Nationalpark Hohe Tauern

Wist je dit?

een langgerekt bergmassief, midden in de Centrale Alpen in Oostenrijk.
ongeveer 120 km lang en 50 km breed
In de Hohe Tauern bevinden zich de hoogste bergen van Oostenrijk, de hoogste is de Großglockner met 3798 meter
Sinds 1981 zijn grote delen van het bergmassief uitgeroepen tot nationaal park

We wandelen langzaam de Aussenzone van het National Park hohhe Tauern binnen. Onderweg zien we de bekende gele wandelbordjes naar allerlei mooie toppen zoals de Schwarzkopf op 2703 meter, maar die zijn pas ergens in de zomer weer te bewandelen. Voor nu wandelen we over de Schotterstrasse richting verschillende almen, velen trouwens ook in de zomer niet ”bewirtschafted”. Geleidelijk aan zijn we zo een heel stuk gestegen en een heel eind het dal in gegaan. De rust is onwerkelijk, maar doet zo goed. Dit is echt je accu weer opladen. Dochter Auswander baalt nu wel dat ze haar slee niet heeft meegenomen, ze had zo , zittende op haar slee, de terugtocht relaxed kunnen nemen!

Warme Chocomel met slagroom

De lucht begint iets te betrekken, de strakblauwe lucht heeft plaats gemaakt voor een donkere wolkenpartij. En ja hoor, zoals we al dachten, even later vallen de 1e vlokken sneeuw ons tegemoet. Er staat geen wind, dus de vlokken dwarrelen heel mooi naar beneden, wat de sprookjesachtige sfeer alleen maar doet toenemen. We zijn al een heel eind het dal achteruit, we besluiten nu maar terug te gaan. We moeten hetzelfde stuk ook nog terug en we krijgen ook al visioenen van warme Chocomel met slagroom en de houtkachel die we thuis gaan aanmaken.

Tegen de tijd dat we het Quellengebiet weer in komen heeft de donkere wolk met sneeuw weer plaats gemaakt voor de zon, het was een kortstondige bui. We lopen op de terugweg nog even langs de Augenquelle , men zegt dat het water goed voor de ogen is. Dus naast een beker met vers water uit de bron die we drinken, sprenkel ik ook nog wat water op mijn ogen. Je weet maar nooit immers….

Pfiat di

een Hartelijke Groet van de Auswanders

ps: een reactie op het blog zien we graag tegemoet.

korte samenvatting

parkeren : gratis in Bad Fusch, rijden over een 4 km smalle weg die deels niet geasfalteerd is of in Fusch en dan de 4 km lopen of bij de Embachkapelle
korte wandelingen door het Quellengebiet of gaan voor het zware werk naar een Gipfelkreuz
in de wintertijd met sneeuw: een ideale wandeling door het Weichselbachtal richting de verschillende almen. Rust gegarandeerd!

Herfstvakantie in Nederland & Wildpark Ferleiten

Herfstvakantie

In het verleden was vrijwel iedere Herfstvakantie een week die we doorbrachten met fijne wandelingen in de Alpen of een ander gebergte ergens in Duitsland. Meestal hadden we dan enorm veel geluk met het weer, Goldener Oktober wetter, en genoten we van de rust zo tussen zomer en winterseizoen, gekleurde bladeren en paddenstoelen. Dit jaar was voor het eerst geheel anders. Nu we zelf in Oostenrijk wonen, bezoeken we juist deze week Nederland. Een hele Herfstvakantie week hebben we ons ondergedompeld in gezellig samenzijn met familie en vrienden en konden zelfs , zij het iets vertraagd en vervroegd, de trouwdag van onze ouders meevieren. Fijn ook om onze oudste dochter en schoonzoon weer te knuffelen, zelfs ons jaarlijks Moeder/dochters uitje hebben we nog in de week kunnen stoppen. Dochter Auswander bezocht haar oude school en schoolvrienden en zelfs haar Drum leraar op de Muziekschool. Manlief en ik ons oude werk, even bijkletsen met de oude collega’s. Ik werd er zelfs verwend met echte Groninger Mosterdsoep en een Eierbal. En als je dan toch in Nederland bent geniet je ook weer even van alle heerlijkheden die je hier in Oostenrijk niet echt makkelijk kunt verkrijgen, zoals Tompouce, kroket, oliebol en Kibbeling. Welke dingen zou je zelf het meest missen als je naar het buitenland zou emigreren denk je? De week vloog werkelijk voorbij en was echt fijn, toch waren we ook wel weer blij naar ons eigen Stekkie te gaan, want dat voelt inmiddels echt als ons thuis.

Witte wereld

’s Ochtends trokken we de gordijnen open en zagen een witte wereld. ”Der erste Schneeeinbruch” was dus een feit, tot op 700 meter was de sneeuwgrens gedaald. Een warm, wit welkom geven de alpen ons, al zijn de toppen in nevelen gehuld en dus aan ons zicht onttrokken. Persoonlijk geniet ik erg van de sprookjesachtige vlokken die naar beneden dwarrelen en zo een mooi wit kleedje geven aan de wereld. Hier in Oostenrijk zijn ze er heel erg blij mee, zeker de Toerismebranche. Sneeuw levert toeristen op die komen Skiën of Snowboarden en dat is hier een grote inkomstenbron. De voorlopige winter lijkt echter slechts van korte duur te zijn, de komende dagen stijgt de temperatuur alleen maar weer. Het is immers ook nog maar net begin november. We zullen zien wat onze eerste echte winter hier in de alpen ons gaat brengen!

Wild und Erlebnispark Ferleiten

Vlak voor we vertrokken naar Nederland vierden we met onze dochter nog onze trouwdag. Na school en werk kregen we een persoonlijke rondleiding van onze ”dierverzorger in spe”. Twee weken daarvoor had ze een geweldige stageweek beleefd in het Wild & Erlebnispark Ferleiten en ze had nog steeds heimwee naar de dieren en de tijd die ze er doorgebracht had. Zie hiervoor mijn oude blog: https://familieauswander.blogspot.com/2023/10/schnuppern-zirbenzauber.html

Vol passie verteld ze ons over de dieren en de zorg die ze krijgen, van kleine Cavia’s tot grote Wolven en Beren. Geweldig om je kind zo blij te zien. Ik wens me dan ook dat het haar gaat lukken in deze richting een ”Ausbildung” te maken. Het was een geweldige middag, met een lekker herfstzonnetje die we afsloten met een heerlijk etentje.

Familie uitje

Een echt Familie uitje is een bezoek aan het Wild & Erlebnispark Ferleiten aan de voet van de Grossglockner Hochalpenstrasse. In 1874 al was op deze plek een Gastronomiebedrijf ”Lukashansl” van de voorouders van de huidige eigenaar, op dit moment was de Grossglocknerpass nog niet eens gebouwd. Vanaf 1979 zijn ze gestart met de Dam en Rotwild en tegenwoordig wonen hier iets meer dan 40 soorten dieren, zo een 200 stuks die liefdevol worden verzorgd. Sinds 2011 is er een samenwerking met het Nationalpark Hohe Tauern en staat er het gemeenschappelijke Paviljoen ”Haus der fische”.

Wist je dit

”Onderwijs is het machtigste wapen dat je kan gebruiken om de wereld te veranderen”

Origineel:Education is the most powerful weapon which you can use to change the world.
Nelson Mandela

Dit bovenstaande leidraad volgt het wildpark Ferleiten op. Het wildpark als centrum voor educatie, natuur- en soortenbescherming dat alles in het werk stelt om het welzijn van zijn dieren te waarborgen.

Als je bent uitgekeken bij de dieren en heerlijk hebt verwijld in het park is er ook nog de mogelijkheid om het Belevenis gedeelte te bezoeken met 40 verschillende attracties. En van al die frisse berglucht en avonturen krijg je trek en dan is er nog de mogelijkheid om in het restaurant of op het Panorama terras nog heerlijk wat te eten. Vanaf het terras en trouwens het hele park heb je een schitterend uitzicht op de Wasserfall van Ferleiten. Hier langs loopt een zeer mooie wandeling waarover ik al schreef op mijn oude blog : https://familieauswander.blogspot.com/2023/06/wasserfallweg-ferleiten-achter-een.html

Wij kunnen als gezin dit uitje echt aanraden. Zeker als dagje tussen het wandelen door, even wat anders!

Samenvatting

navigatie: N 47.16882° E 12.81398° / N 47° 10‘ 7.8‘‘ E 12° 48‘ 50.3‘‘

ook met de bus bereikbaar

parkeren is gratis, vlak voor de tolhuisjes van de Grossglockner straat zijn meer dan voldoende parkeerplekken.

geopend van mei tot en met oktober

volwassenen betalen 10 euro, kids 5,50 ( stand 2023)

Kennen jullie het park misschien? Wat vonden jullie ervan?

Plaats een reactie Reactie annuleren